داغم، ولی به جـــــــــــرعه ای از آب قانعم

باغـــــــم، به روشنــــــــــایی مهتاب قانعم

بیـــــــــــداری ام کنار تو ممکن نبوده است

حـــــــالا به چشـم های تو در خواب قانعم

چشم تو صحن مسجـدی آرام و دوردست

می آیـــــــــم و به گوشه ی محراب قانعم

گیســـــوی تابــــــدار تو تــــاب از دلم ربود

یک عمـــــــر بـا همین دل بی تـــاب قانعم

شیرین تویی ومبــــدا شعـرم لبان توست

تر کــُــن لبی کـــــه با غزلــــی نـاب قانعم