=== سوءتفاهمی بنام زندگی===========

حیف از نقش خیــــــالی کـــــه توهـــــم شده است

فــــــرش تا عرش لگــد خورده ی مردم شده است

زندگـــــــی عالــــــی عالــــی ست،ولی در این بین
حال من مثل درختـــی است که هیزم شده است!
در خــــــــودم حـــل شدم و کم شــــدم و دم نزدم

تـا نگــــــویند که محتــــــاج ترحـــــــــــم شده است

عشق، انگشتــــــــــراعجــــاز سلیــمان نبی است

که در این زنــــــدگی بی هیجــان گم شده است!

در پی ام آمــــــده ای، بیست و انـدی سال است

زندگـــــــــــــی ! فکر کنم سوء تفاهم شده است!

=== شاعر شده ام تا...==========

شاعــر شـــــــده­ ام اوج در اوهـــــام بگيرم

هـــــي رقص كنـــي از تنت الهـــــام بگيرم

 شـــــــاعر شــــــده ­ام صبــــركنم باد بيايد

تا يــــك غـــزل از روســـــري ­ات وام بگيرم

 هــي جــام پس از جــام پس از جام بياري

هـي جــام پس از جـــام پس از جـام بگيرم

 آشـــوب شـــوي در دلــــم آشــــوب بيفتــد

آرام شــــــوي در دلــــــــت آرام بگيـــــــــرم

 سهمـــم اگــــر افتـــادن  از اين بـــام بيفتم

سهمـــم اگر اوج است از اين بــــام بگيـــرم

سنگـــــي زدم و پنجــــره ­ات بــاز...ببخشيد

پيغــــــــام فرستــــــادم وپيـــــغام بگيــــرم

شاعر شدم اقراركنم وصف تـوسخت است

شاعـــر شدم از دست تو ســـرسام بگيرم

================================

پ .ن: قلبت را آنقدر ازعاطفه لبریز کن که اگر روزی افتاد و شکست همه جا عطر گل یاس پراکنده شود.

=== آه و چاه...==========

نشستـــــه ای و نــگاه تو خیـــره بر ماه است

همیشه دلخـوری ات با سکــوت همراه است

خـــدا کند کــــه نبینــم هــــوای تو ابری است

ببخــش! طـاقت ایــــن دل عجیـب کوتاه است

 همیشــه دل نگـران تـــو بـوده ام، کم نیست

همیشــه دل نگـــران ِ کسی کــه درراه است

 بتــــاز اسب خــــودت را ولــــــی مراقب باش

که شـــرط ِ بـــــــردن بازی سلامت شاه است

 نمی رسد کسی اصـلا به قلـــــــه ی عشقت

گنــــــاه پای دلم نیست ! راه، بیـــــــراه است

 به کـــوه ِ رفتــه به بادم ، نسیـــم تو فهـماند،

که کاه هرچه که باشد همیـشه یک کاه است

 ببنـــــــد پای دلــم را به عشق خود ، این دل

شبیه حضـرت چشم تو نیست ! گمـراه است

 به بغض چشــم تواین شعر،اقتداکرده است

که طــاعت شب و روزش اقــامه ی آه است

 قصیـــده هرچــــه کند عشق را نمی فهمد

عجیب نیست که چشـمان تو غزلخواه است

توهستی وهمه ی دردشعرمن این جاست؛

که با وجـود تو بغضم شکسته ی چاه است

=== قسم خوردیم برای هم ==============

     نشستیم وقسم خـــــوردیم رو در رو به جانِ هم!

          اگــرچــه زهــر می ریزیــم تــــوی استــکانِ هم!

               همــــه با یک زبـــــانِ مشتـــرک از درد می نالیم

                    ولـــــــی فرسنـــــگ ها دوریم از لحن و زبانِ هم

                         هــوای شــام آخـــــــــر دارم و بدجـــــور دلتنگم

                              که گَــــردِ درد می پاشنـــد مــردُم روی نانِ هم!

                              بـــــلاتکلــیف، پــای تخته، فکـــر زنگِ بی تفریح

                        فقــــط پاپــوش می دوزیــــــم بر پای زیانِ هم!

                  قلـم موهای خیس ازخون به جای رنگِ روغن را

            چــه آسان می کشیـم این روزها برآسمانِ هم

     چـه قانــونِ عجیبــی دارد این جنــگِ اساطیری

     که شاد از مرگِ سهرابیــم بینِ هفت خوانِ هم

          برادرخوانده ایم و دستِ هم را خوانده ایم انگار!

               کـه گاهی می دهیم از دور، دندانی نشانِ هم

                    سگِ ولگرد هــم گاهی -بلانسبت- شَرَف دارد

                         به ماکه چشم می دوزیم سوی استخوان هم!

                              گرفته شهــــر رنــگِ گورهای دسته جمعی را

                                   چنـــان ارواح ، در حــــالِ عبــوریم از میانِ هم!

=== هر کسی از ظن خود شد یار من =========

ای آن که بـــــــودی درخوشــی ها یار من روزی

دیـــــــــدم که افتـــــــــادی پـــــی آزار من روزی

این سینــــــــــه زنــــــدان بود اما رفت با شادی

هرکس که خـــــــط انداخت بر دیــــوار من روزی

شایـــــد قسم خــــــوردی فراموشــــم کنی اما

سر می کشـــــــی در دفتـــــــر اشعار من روزی

رفتـــــــــی طنین شعـــــرهایم در سرت ... گفتم

دیـــــــوانه برمی گـــــردی از تکـــــــرار من روزی

با هــــر غزل جــــــــان دادم و بر گـــــردنت افتاد

یـــــک باره خـــــــون  آبـــیِِِِ خودکـــــار من روزی

هر کس به چشمم خیره شد گم کرده ای رایافت

پس "هر کســــی از ظن خود شد یار من " روزی

بگــــــــذار بی پـــــــروا بگــــــــــویم دوستت دارم

هرچنـــــد می خنـــــــدی به این اقـــرار من روزی

=== صبر ایوب =========

وقتی که حالت خوب بــاشد حال من خوب است

تــــو بد شدی و دردلــــــــــــم امروز آشوب است

این خصلت عشق است گاهـی خوب گاهـــی بد

حــــال بد عاشق نمی دانی چه قـدر خوب است

بین زمیــــــن و آسمــــان در حــــال پــــرواز است

وقتی مسیحـــی برصلیب عشق مصلـــوب است

با این همـــــه درد و مصیــــــبت عشق می گوید

پایـان خـــــوش در انتـــــظار صبـــــــر ایوب است

من در قمـــــــــار عاشقــــــــــی ها دل گرو دادم

پیروز این بــــازی دلــــی باشد که مغلـــوب است

=== حسود...==========

حسودم،

به انگشت‌هایت

وقتی موهایت را مرتب می‌کنند

 

حسودم،

به چشم‌هایت

وقتی تو را در آینه می‌بینند

 

و حسودم،

به کسی که رد شدن از لنزهای رنگی‌اش 

رنگ پیراهنت را عوض می‌کند

 

چه کار کنم؟

من اصلاً روشنفکر نیستم

انسانی غارنشینم،

که قلبم هنوز در سرم می‌تپد؛

- که بادی که پنجره‌های خانه‌ام را به هم می‌کوبد،

روزی اگر موهای دیگری را پریشان کرده باشد چه؟

و بارانی که باریده و نباریده تورا یادم می‌آورد،

روزی اگر دیگری را یادت بیاورد چه؟ -

 

حسودم

و هی می‌ترسم از تو 

از خودم 

از او

می‌ترسم و هی شماره‌ات را می‌گیرم

و صدایی ناشناس

که شاید عطر تو از گل‌های پیراهنش می‌چکد

که شاید بوی تو از انگشتانش می‌چکد

که شاید حروف نام تو از لبانش می‌چکد

هر لحظه از دسترسم دورترت می‌کند

 

تو دور می‌شوی 

من فرو تر

می‌روم در غار تنهایی‌ام

کنار وهمِ خفاشی که این روزها 

دنیایم را وارونه کرده‌ست

=== بزرگواری خورشید==============

دلم خوش است به اشکی که ذره ذره بریزد
به کــــــــام پیرهنــــــم زهــــر روزمره بریزد

هنوز تـــــــــاب غمش را دل رمیده نــــــدارد
چگــــونه می شود از گرگ، ترس برّه بریزد؟

بنا به عِـرق برادر کشی قضا و قدر خواست
گـــدازه ی دل یعقــــــوب را بـه درّه بـــریزد

همین که با لب و دندان به جــان سرو بیفتد
چــــه لطف و مرحمتــــی از دهان ارّه بریزد

چه کسر می شود ازشأن آفتاب که هـردم
بزرگــــواری خـــــود را به پـــــای ذرّه بریزد

=== اضطراب...===========

فرهاد و جمعــه های پر از درد و اضــطراب
یک مشت زخم کهنه و آینده ای که خـــواب-

می بینــــــد از همیشه ی تکـــــرار بگــذرد
در اتفــــــاق مبهم یک مشت قــرص خواب

امشب اسیــــر وحشت یـک حس آنــی ام
زل می زنـــم به خود کشی مــاه تـوی آب

دنیــــای "بوف کـــوری" و مرگ دقیــقه ها
دارد مـــــرا به شکل بدی می دهــد عذاب

با من غریبه می شود همــــــزاد شـاعـرم
تنها کسی که مانده برایـــم در این سـراب

وقتی تمـــــام قطب نمـــــاهای این جهان
چرخیده سمت بی کسی و اشک، التهاب

دیگر میـــان فلسفــــه ی مــرگ و زندگی
چیزی نمانده جز شبـــحی توی رختخواب

فرقی ندارد این که بگوییــــد مــرده است
یا زنده در کشـــــاکش این جبــر و انتخاب

انسان بدون عشق عقابی است درقفس
محصــــور میــله های غم انگیز اضطراب

=== خدایی که وعده می دهد=========

می خواستم که نثر٬به شعری بدل شدی

می خواستم سپید بگویم ٬ غــــزل شدی

زنبـــــور شد غزل ٬ به لبت پر کشید و بعد

آمد نشست روی لبــــــانم ٬ عسل شدی

کم کــــم مکیده شد عسل و داغ شد تنم

آنقدر تا کــه ذوب شــــدم ٬ بعد حل شدی

حالا اگر از آن تـــــــــوام ٬ من بغــل شدم

حالا اگـــــــر از آن منی ٬ تو بغـــــل شدی

یک لحظه خواستی که به قدرت نمایی ات

کاری کنـی کـــه زنده نباشم ، اجل شدی

پس لا الــــه واحـــــــدُ کـــــانَ  شریک له

مثل پــــــری رسیدی و عــــزّ وجل شدی

نــــه ٬ لا الــه الا تــــو ٬ مـــــی پـرستمت

بی شک تویی که باعث کفـر از ازل شدی

حالا خدا شدی وبه من وعـده می دهی؟

تو هم به آن خــــدای قدیمی ٬ بدل شدی

=== بی تو...=============

بی تو...

بــــــی تــــو

طوفان زده ی دشت جنــــونم

صید افتــــــــــاده به دریاچــــــــه خونم

توچنان می گذری غافل از انــــــــــــدوه درونم؟

بـــــــــی من از كـــــــوچه گذر كــــــــــــردی و رفتی

" قطـــــــره ای اشك درخشـــــــــــــــید به چشمان سیاهم "

تا خم كوچه به دنبال تو لغزید نگاهــــــــــــــــــــــم ! ...تو نــدیدی

نگــــــهت هیــــــــــــچ نیفتاد به راهـــــــــــــی كه گذشــــــــــــــــتی

چــــــــــــون در خـــــــانه ببستـــــــــم دگــــــــر از پــــــــا ننشستَم !

گوییــــــــا زلـــــزله آمد ... گوییــــــــا خـــــــــــــانه فـــرو ریخت

" بی تـــــــــــو من در همــــــه ی شهـــــــــــر غریبــــــم "

بی تو كس نشنـــــود از این دل بشكسته صدایی

بر نخیزد دگــــــر از مرغـــك پر بسته نوایی !

تو همــــــــــــه بود و نبـــــــــــــــودی

تـــــو همه شعر و سرودی

چه گریزی ز بر من؟

كه ز كویت نگـــــریزم

گر بمیـــــــــــــرم زغم دل

به تو هـــــــــــرگز نستیـــزم !

من و یـــك لحظــــــــــــه جدایــــی !؟

نتوانم ، نتــــــــــوانم ...بی تـــو من زنــده نمانم

=== تقدیر...=============

این شعر شــــاید شعــــر تلخ آخرین باشد

بگـــذار این هـم سهــــم یار نازنیـــن باشد

ای یار شاید صبــــح فــــردا پـای یک دیوار

افتـــــاده نعش سرخ من روی زمین باشد

بگــــذار پس دست تهی از حاصلم امشب

در بـــاغ لیمـو و ترنجت میـــوه چین باشد

تو آفریدی شعــــــرهایم را به یـــک لبخند

این آفرینش لایـــق صـــــــد آفــرین باشد

من در دهان زخــم هایــــم عشق ورزیدم

ترکیب زخـــم و عشــق آری بهترین باشد

آزاده تر از ســرو بـــــودم در مسیـر بـــاد

شاید لــَجِ این بــــادها هم از همین باشد

حالا نشسته روبرویـــــم جوخــه ی آتش

شایدخدا می خواست پایانم چنین باشد!

=== بـدون عشق، شاعر بودن آسان نیست ==========

رودی که می خشکد دراو سودای طغیان نیست

دور از تــو حتــی گریـه کردن کاری آسان نیست!

دارم بــــه دوری از تــــو عــادت می کنم کم کم

هر کس به دردی خو کــند در فکر درمان نیست!

وقتـــی عزیــــزی نیست تـــــا بــــاشد خریدارت

فرقــــــی میان قصــر مصر و چاه کنعان نیست!

مانده ست بر دیــوار قـــاب عکس تـــــو هـر چند

تندیسی از آغـــــامحمــــدخان به کرمان نیست!

خـــــوارزم بعـــد از حمــــله ی چنگیز خان حتی

انـــــــدازه ی من بعـــدِ دیدار تــــو ویران نیست!

همـــواره  مفهـــوم  عنــــــایت  نیست  لبـخندت

گاهــــی به غیر از سیل، دستـآورد باران نیست!

در بستـــر سیـــــلاب وقتـــی خـــانه می سازی

روزی اگـــــــر ویــران شود تقصیر طوفان نیست

وقتـــی که نـــان کــــدخدا در دست میراب است

جایــی برای رحــــم او بر زیـــــردستـــان نیست

راه خودت  را  کـــج  نکن  بـــا  دیدنــــــم  از  دور

آهــــوی وحشی از پلنگ اینسان گریزان نیست!

می گردی و چشمم بـــه دنبــــال تــو می گردد

خورشید از چــشم زمین یک لحظه پنهان نیست

چشمم بــــه گیـــلاس لبت وقتـــی که می افتد

دیگر زبــــان را جرأت "لعنت به شیطان" نیست!

تو لطف شیطانــــی به آدم، سیب گنـــــدمگون!

شیـــــطان همیشه در پی اغوای انسان نیست

گیســـو بیفشـــان بیــــد نامجنــون من! در بـــاد

بـــــــی گرده افشــانی گلی پابنـد گلدان نیست

شایــد جنـــون زیبـــاترین عقـــل جهـــــان باشد

هر کس که دیوانه ست، الــزاما پریشان نیست!

هـر چند خامـــوشم ولـــی هـــــرگز مپــــنداری

آتشفـــــشان خفتـــه دیگر فکـــر طغیان نیست

من عاشـقــم حتــی اگـــــر شــــاعر نمی بودم

اما بــــدون عشـــق، شــاعر بودن آسان نیست

=== مهم نیست ============

نمانــــدست چیــــــزی به جزغم مهم نیست

گـــرفته دلـــم از دو عـــــــالم مهـــم نیست

تـــو را دوســـت دارم قســــم به خـــــدا که

اگرچه پس از تــــــــو خــــدا هم مهم نیست

فقــــط  آرزو مـــی کنــــــم کــــه  بمیــــرم

پس از آن بهــــشت و جهنـــّــــم مهم نیست

همــــان وقت رانـــــده شدن به زمین ... آه!

بـــه خــــود گفت حـــوّا که آدم مهم نیست

بیا  تا  علـــــف هــــای  هـــــرزه  بــــکاریم

اگــــر مرگ گلــــهای مریـــــــم مهم نیست

ببین!مرگ هم شانس مي خواهدای عشق

فقط  خوردن  جامی  ازسم  مهـــم  نیست

نمانــــدست چیزی به جز غـم، مهم نیست

گرفتــــــــه دلـــم از دو عــالم ،مهم نیست

بمانـــــم ، بخـــــوانم ، برقصــــــم ، بمیرم

دگر هیــــــچ چیـــــزي برایـــم مهم نیست

=== سیب ===========

به جای گنـدم از امروز، سیب می کِشمت

هـــــــــزار مرتبه آدم- فریب مــی کشمت

نه آنقَدَر کـه به دوزخ کشـــــانی ام این بار

به رغم وسوسه هایت نجیب می کشمت

پـــر از سکوت نیایش، پــر از شکــــوه دعا

وضو گرفته به امــــــن یجیب می کشمت

برای این که بدانی چه می کشم، گــاهی

میان این همــه آدم، غــــریب می کشمت

و مثل پنجـــــــره هایــی کـه رو به دیوارند

از آسمان و زمین، بی نــصیب می کشمت

بایست! دار مسیحــم بـــه پـــا شود حــالا

شبی که بال گشـودی صلیب می کشمت

تــو شاعـــرانه ترین هفت سین عمر منی

میان سفره فقط هفت سیب می کشمت!

=== خدای آتش =======

خـدا تو را به گمـــانم خـداي آتـش ساخت

وبعد ...ارتش عشقت به ملك جانم تاخت !

 من از نگـاه تو تنها هميـن به يادم هست :

كه آتشــي ز محبـت به جـان مـن انـداخت

 دلـم حـــريف ضعيفــي بــراي عشقت بود

و روز اول بـــــازي تمــام خــود را باخـــــت

 چنـــان شـديد دلــم را تو مـنهدم كــردي

كه مثل من به گمانم كسي تورانشناخت

 نگـــاه مال تـــو بــود و ... تمام تــــاوان را

چقــدر يك طرفه چشم هاي من پرداخت

نکند فکر کنی

نکند فکر کنی

غم دوری تو در سینه فراموش شود .

آتش عشق تودر زندگی ام

مرده وخاموش شود.

 

نکند فکر کنی

حلقه مهر نگار دگری آمده در گوش شود

یا دلم از غــــــــــــزل ماهرخی ،

مست و بیهوش شود .

 

نکند فکر کنی

که تو رفتی و من از رفتنت آسوده شدم

با رخ دلبرکی ، عشق در باختم و

رفتم و آلـــــــــــوده شدم

یا کــــــــــــه دلباخته

زندگی رنگی بیهوده

شدم

 

نکند فکر کنی

بعد از آنــــــی که تو را

آخر آن کوچه شب از من دزدید

و صدایی به تمنای نرفتن به وجودم پیچید

و گل خاطر من در دل سبز تو هماندم خشکید

خوب و آرام گذشته است زمان !

 

نکند فکر کنی

اگر احساس تو از خاطره ام یادنکرد

غزلت را ننویسم دیگر و نگیرم شب و روز ،

شعر زیبـــــای نگاهت از سر

 

نکند فکر کنی

قاب عکسی که تو با غنچه لبخند خود انداخته ای

از سر تاقچه ی خاطره ام بردارم...

 

نکند فکر کنی

بی تو من هستم و

شعری و دگر یاد تو نیست .

نکند فکر کنی !!

 

=== کیفیت =============

کیفیــــــت یعـنی همــین جنسِ قشـنگِ مــــوی تو

بهتــــــریـن خــلاقیـــت نـــوعِ فــِـــــرِ گیســـــوی تو

 

حالت زیبــاترین رنگین کمـــــان دانی که چیــست ؟

یــک فــــــوتو از بــدتــــرین آرایـــــــش ابــروی تو !

 

گل که می گویند زیبا هست می دانی که چیست؟

عکــــس نامرغــــــوب و بـــی کیفیـتــی از روی تو

 

بهترین مغزِ جهان هـم با ضــــریبِ هـــــوش صــد

مــــانده در فرمـولهــــــایِ خنـده ی جــــادوی تو

 

هر دلی را غرق احســـــــاس بهشتـــی می کند

یــک دقیـــقه زندگــــی در گوشه ای پهـــلوی تو

 

پهــــــلوانـــــان آرزو دارنـــــد تــــا روزی شــــوند

شـب نشــین و روز گــردِ کوچکــی در کـــوی تو

 

من شنیدم سمـبُـــــلِ عطرِ جهان ، مشــکِ خُتَن

رفته از رو پیــش عطـرِ بی نظــــیر و بــوی تـــــو

 

نیست معــــروفیــّـت نـامِ قشنگــــت بی دلــــیل

چون کـــه روکرده قشنگـی های دنیــا سوی تو

=== عبور و خاطره ها ==========

از آن فضـــــــای قدیمـی عبــــور می کرد و ...

کتاب خاطـــره هــــا را مــــــرور می کـرد و ...

 به یـاد یار عـــــزیزی کـه یـک زمـــــان با او ...

دوبـاره یـک غـــزل تازه  جـــور مـی کــرد و ...

 برای وصـف قشنگ کسـی که حـــالا نیست

هــزار جمله بـه ذهنــش خطـور می کرد و ...

 و صحــنه های رفـاقت بـه حـــالتـی واضــح

درست صحنه به صحنه ظهـــور می کرد و ...

 هــوای عشـق جــدیــدی که مــــال او باشد

از آسمـــــان دلـــش دور دور می کــــرد و ...

 به اینکه مـــانده سـر قـول و ادعــاهــــایش

تـرانـه خوانی و حس غــــرور می کـــرد و ...

 و چشــم هــر که حسود است با وفــاداری

بـه عشـق پاک قدیمیــش کور می کـرد و ...

 که ناگهان ...

به نگاهی جدید ...

بر جا ماند...

 از آن فضـــای قدیمـــی عبـــور می کـــرد و ...

 

=== عشقهای چینی سهم فقراست ==========

مــــرا بـه یـاد تـو بــــودن مــرام و آییـــن است

غـــزل بــرای تــو گفتـن چقـــدر شیــرین است

 فضــــا بدون تو خــــالی ، و هـــر کجــــا باشم

چقدر ساکت و بی روح و تلـــخ و سنگین است

 دمای اخـــم تـو بـالا..... حـدود صــــد درجـــه!

شمــاره های نــگاهت به من چه پـاییـن است

 نـدارم از تو شــکـایـت ،و خــوب یــادم هـست

که اخم چشــم تو یک ماجـــرای دیــرین است

 به چــون منـــی نظــر از روی عاشقـی کردن

گمـــان کنم که به چشم تو پـوچ و ننگین است

 حـــریـم عشــق تو مخصـــوص مردجنتـلمـن

و سهــم ما فقــرا عشـق هایی از چیـن است

 به لطف قهـر تو چیزی به خانه ام کــم نیست

ردیـف و قــافیـه ی غصــــه هـام تأمـین است

=== این روز های من ==============

این روزهـــا با مـن غـــزل هــــم جنـگ دارد

بر پــای لنــگ من به دستـــش سـنـگ دارد

 شاید که... با احساس تــو شاعر شدن هم

شاید که نه... حتمــا خــودش فرهنـگ دارد

 از حـــالـت چشـــم تو فهمیـــدم که دیگــر

از این کـه با مـن دوســت باشـد ننــگ دارد

 گـــردان اخـــم چشـــم هـــای با نفـــوذت

صـــد افـســـر بــالاتـر از ســــرهنــگ دارد

 ذهـن تـو حـــالا بر مـن عاشـــق نگـــاهی

در حــــد یــک کــــور فقـیـــــر لنــــگ دارد

 قلبــت هـــــوای چـــند تـا نوشـیـــدنی بـا

بیـف استـروگانــوف و یـا ...خرچنـــگ دارد

 گفتی : تــو تکـــراری شـــدی حالا خیـالم

حـــال و هــوای یار شــوخ و شنـــگ دارد

 دیروزها بی رنگـی اصـــرار خـــــودت بود

اما دلـــت ایــــن روزهــا صــــد رنـگ دارد

 بارانــی امــا ... شــرشــر هـر نـاودانــی

در گـــوش تـــو زیبــاتـــرین آهنــــگ دارد

 شعــــرت مرا ... نابود کــرد و بیـت هایم

حـالـی عجیـب و گیـج و مات و منگ دارد

 برگـرد ... حالا بی تو با هــر قالـب شعـر

شخص غـزل هم با من اینجا جنگ دارد...

=== برایم کافی است =========

ماه من گاهی نگاهــــم کن ،بـرایم کافی است

زیر لب گاهی صـــــدایم کـن ،برایم کافی است

جــان و تن با توســت ، محـض احتیـــاط آخرین

بند عشقت را به پایـم کـن ،برایــم کافـی است

نازنیـــن با یک کــــــــلام تند ، حتــی فحـش بد

از سکوت غم رهـــایم کن ، بـرایم کافی است

من نمی خواهــم گلی در جمــع تقدیمـم کنی

گوشه ای آهسته یادم کن بــرایم کافی است

در وداع آخـرین ،حتـــی به یــک لبخنـــد سرد

لحظه ای ای خوب یادم کن،برایم کافی است

در عبـــور روزهــــــا جــایی اگـــــر دیدی مرا

روبه سوی چشم هایم کن،برایم کافی است

گــر ندیـدم بـار دیگـــر مـــــاه مــن روی تو را

یک نظــر بر خاطـراتم کن ، برایم کافی است

خواهشی دیگر ندارم از حضورت غیر از این:

در نماز خود دعـایم کن ، برایــم کافـی است

بارقیبان عشق ورز و غصـه ات رابیش ازاین

مرهمی بـر درد هایم کن ، برایم کافی است

از تمـام خوبی ات آتش فـراهــــم کـن و بعد

طعمهء آن شعله هایم کن،برایم کافی است

=== سکوت...=============

” سکوت “

خطرناکتر از حرفهای نیشدار است

کسی که سکوت می کند ،

روزی

” سرنوشت “

حرفهایش را به شما خواهد گفت

=== معجزه ========

دیدن خواب تو با یک خنــــــده ،یعنی معجــزه

پیش من باشی و من بیننده...یعنی معجــزه

این که مـن با این هــمه اخــم و بداخلاقی تو

بازهم سرشـــــارم و بالنــده ، یعنی معجــزه

لحظــــه ای که با بیـــــان نام جـــــــادویی تو

هر خیال مُرده گــــردد زنــــده ، یعنی معجزه

حالتـی که در هـــــوایت بـال می گیرم و بعد

می روم با عشق تا آینـده ، یعنــی معجـــزه

مطمئـــــــنا این کـه با یاد تو قلـبم می شود

پر شروشور وخوش وپاینده ، یعنی معجـــزه

و بــدون شک اگــــر با دیــدن یک لحــظه ات

ظرف شعرم می شود آکنده، یعنی معجـزه

عطرتو وقتی بیاید، سخت شاعر می شوم

بوی نابی این چنین زاینده ، یعنـی معجــزه

=== کوچه و مهتاب ===========

بی تو از کـوچـه گــذر کــردم و مهتــاب نبـود

عــکـسـی از روی دلارای تــو در آب نــبــــود

یادم آن روز بیامد که در آن کوچه ی عشــق

بخت بدبخـت من آلــوده ی این خـواب نبــود

کوچه ی گرم و صمیمی کـه تو در آن بــودی

بــی رُخَـت گــرم تــر از آخــر ســرداب نبــود

بــاد در خــالــی آن پنجــــره غــوغـا می کرد

کاشکی دست کمش پنجـــره بی تاب نبــود

نـارون اشک مـن آهـسـتـه تمـاشـا می کرد

پیچــک کوچه هـم از دست تـو شـاداب نبـود

چشمـهء کوچه که از مهر تو در جوشش بود

بی تــو خشکید و دگر جز خـود مـرداب نبـود

کوچه شعــری به من انگار که الهــام نکــرد

در هـــوایــش اثـــری از غــزل نــــاب نبـــود

===فال انتهای فنجان ==========

درون قهـــــــوه ی من حــــــدس فال آسان است
همیشـــــــــه نقش تو در انتـــهای فنجـــان است

دوبــــــــــاره سیب، دوبــــاره گنــــــــــاه بوسیدن
اگر غلــــــــط نکنـــــــــم کار، کار شیــــطان است

گنــــــاه نیست عزیـــــزم، بهشت من اینـــجاست
حقیــــــــــقت است که تقدیر، دست انسان است

بـــــرای گریه ی بیتاب، شـــــــــانه کــــــــم دارم
بــــــدان بــــــــدون تو امسال، سـال ِ باران است!

بــــــدون عطـــــرت اگــــــر هـــــم بهار شـــد اما
درون قـــــلب یخـــــــــم تا ابـــــــد زمستان است

بخـــــواب باز و ببین خواب ِ شــــــــــــاه هفتم را
اگرچه در شب من غم همیشه مهـــــمان است!

تمام حرف من این است: عشق... تنها عشق...!
اگرچه درد ولـــــــــــی بــــــاز عین درمان است!

=== لا اقل درکم کن==========

خیره ام درچشم خیست حسرتم را درک کن

قبــــــــله ام باش عاشقانه نیتم را درک کن

ای که رویــــــــایت دلیل گنگ عصیانم شده

شعرهایم... گریه هایم... خـلوتم را درک کن

عشق را بر شانه ی اسطتتوره ها باریده ام

ردِ اشـکِ نیمـــه شب بر صورتم را درک کن

غرق آغوشت شدم عریـانیم تسلیم توست

تا ابـــد می خواهمت این حالتم را درک کن

روزهای بودنم با تو عــــلامت خورده است

توی تقــویمم بمان و عـــــادتم را درک کن

گرچه نقش منفی ام را خـوب ایفا کرده ام

درغزل ها جنبـــــه های مثبتم را درک کن

از قرارو با تو یـــــک عمر است که آواره ام

لا اقـــل دلشوره های ساعتم را درک کن

=== خدایا سنگشان مکن===========

تو ماهتـــاب منــی، باز عــــزم جنگ مکن

ملول و خســته منم؛ قصد این پلنگ مکن

خــــدای را صنمــا !  این بُتـــــان زیبــــا را

به جرم اینکه شبــــیه تواند سنــگ مکن

دلا دلا،شب معراج هرکسی جایی است

هــــــــراس از ظلمـــات دل نهـنـگ مکن

اگر بــه خــــــانه ی من آمـدی چراغ بیار

اگـر بـه خــــانه ی من آمدی درنگ مکن

بیــــــا بمــان و بیـا و بخوان؛ بیا و برقص

وگرنه جـای مرا این میــــــانه تنگ مکن

=== بابت تو از همه چیز ممنونم=========

من از خــــــدا کـــه تـو را آفرید، ممنونم

از آن کــه روح به جسمت دمید، ممنونم

از آن کــــه مثل بت کوچکی تراشت داد

از آن کـــــه طــرح تنت را کشید ممنونم

تو راه می روی و انـــدام شهر می لرزد

من از تمــام درختـــــــان بیـــد ممنونم

در این غروب، در این روزهــای تنهایـی

ازاین که عشق به دادم رسید،ممنونم

من ازکسی که عزیزِمرابه چاه انداخت

و آن کـه آمد و او را خریـد ، ممنونــــم

من از نگــــــاه پریشـان آن زلیخـــایی

که خـــــواب پیرهنـم را درید، ممنونم

چقدر خوب و قشنگی! چقدر زیبایی!

من از خـدا کـــه تـو را آفرید، ممنونم

=== برما هر آنچه لایقمان هست می رود==========

گاهـــــــــــی مسیر جاده به بن بست می رود

گاهـــــــــــی تمــــــام حادثه از دست می رود

گاهـــــــی همان کسی که دم از عقل می زند

در راه هــــــــــــــوشیاری خود مست می رود

گاهی غریبه ای که به سختی به دل نشست

وقتی که قلب خـــون شده بشکست می رود

اول اگـــــــــــرچـه بـــــا سخـن از عشق آمده

آخر خــــــــــلاف آنچـه که گفته است می رود

گاهـــــــی کسی نشـسته که غوغا به پا کند

وقتی غبــــــــــــار معـــرکه بنشست می رود

اینجـــــــــا یکی برای خــودش حکم می دهد

آن دیگــــــــری همیشـــه به پیوست می رود

وای از غـــــــــرور تــــازه به دوران رسیده ای

وقتـــــــی میـــان طایفــــه ای پست می رود

هرجند مضحــــک است و پراز خنده های تلخ

بر ما هـــرآنچـــــه لایقــــمان هست می رود

این لحــــظه ها که قیــــمت قد کمان ماست

تیری است بی نشـانه کـه از شصت می رود

بیـــــراهه ها به مقصد خود ساده می رسند

اما مسیــــــر جـــــــاده به بن بست می رود

=== چشم تو =========

مشکی ترین ستاره‌ی شب هاست چشم تو

شایـــد خسوف کـــــــامل دنیاست چشم تو

ضــــرب الاجــــل برای تمــــام غـزال هاست

از بس که دلبــــــــــرانه و زیبـاست چشم تو

معصـــوم و سر به زیــــر صــدایش نمی‌چکد

آری متیــن و ساکــت و آقــــــاست چشم تو

حرفی است نـــو تر از همـه‌ی شعرهای من

چــون اولین ســـروده‌ی نیـــماست چشم تو

می خـــواهمت درست مرا آن چنــــان که تو

من دوست دارمت وَمـرا خــــواست چشم تو

یک لحـــظه باش ؛پلـک نزن گوش کن به من

اصـــلاً نه من نــه تو همه‌ی ماست چشم تو

=== بغل...=============

تو را هــــــر قدر عطر یـــــــــاس و ابریشم بغل کرده

مرا صــــــدها بـرابر غصــــــــه و ماتــــــــم بغل کرده

  زمستان می رسدگلدان خالی حسرتش این است:

چرا شاخــــه گــُلِ مهمـــــانِ خود را کم بغل کرده؟

 چه ذوقـــــــــــی می کنــد انگشتــرم هربار می بیند

عقیــــــقی که برآن نــــــــام تو را کنــدم بغل کرده

 چنــــان بر روی صورت ریختـــــی موی پریشان را

که گویــــــــــی ماه را یـک هاله ی مبهم بغل کرده

 لبت را می مکــــــی با شیطـــنت انــــگار دربـاران

تمشـــکی ســــرخ را نمنــاکی شبنـــــم بغل کرده

 دلیــــــــل چاک پشت پیــرهن شاید همیـن باشد:

زلیخــــــــا یوسفش را دیده و محـــکم بغل کرده...

------------------------------------------------------------------------

پ.ن: کاش دوستی آدمها مثل رفاقت چشم و دست بود...وقتی دست زخم میشه چشم گریه می کنه

         و وقتی چشم گریه می کنه دست اشکاشو پاک می کنه

=== زکات لبها ==========

کــــــــــج کن دوبــــاره سمت لبم بوسه هات را

تا مستقیـــــــــــــم تر ســـوی تو این صراط را...

پــــــــل می زدم بر آبــــــــــی دریای چشمهات

راضــــــــــــی نشو به گــــــــور برم خاطرات را

راضــــــــــــی نشو به این کــه تحمل کنم هنوز

هــــــــر شب نـــگاه هرزه ی همسایه هات را

چــــل خانه از چهــــار طرف مست بوی توست

انـــــــــــــــگار گیســـــــــــوان تو کل جهات را...

تنها نه کوچـــــه های همین شهر و روستاست

پیچیــــــــده بــــــــــوی موی تو اقصی نقاط را

حتی عجیــــــــب نیست اگـــــــر پیــــــرمردها

تعـــــــــــریف می کنــــــــند به هم ماجرات را

از عشق من مپــــــــرس، به چشمم نـگاه کن

تنـــگ است، وقت نیست که چون و چرات را...

موی تـــــــــو را نسیـــــم سحر دید، زود باش!

تــــــــــا باخبـــــــر نکــــــــرده صبا منکرات را

کــــــــــج کن دوباره سمت لبـم بوسه هات را

بگــــــــذار باز مـــــــزه ی سمبوسه هات را...

بوســــــــه زکات سرخی و شیرینی لب است

« حـــی عـلی الصلوة و اتـــــوا الــــزکوة » را

=== هر چه بیشتر بهتر=========

شب دلــــــواپسی ها هرقــــــدر بی ماه تر بهتر

که شـــــــاعر در شب موهـــای تو گمراه تر بهتر

برای شانــــــه های شهر متروکـــــی شبیه من

تکــــان های گســـــــل یک دفعه و ناگاه تر بهتر

چه فرقی می کندمن چندسرقلیان عوض کردم؟

برای قهــــــــوه چی ها مرد خاطر خواه تر بهتر

ندانستی کـــــــه روی بیت بیتش وزن کم کردم

نوشتــــی شعرهــــایت شـــــادتر کم آه تر بهتر

نه این کــــه قافیه کم بود نه ! در فصل تابستان

غزل هم مثــــل دامن هـــــــــرقدر کوتاه تر بهتر

=== تبعیدی==============

نشناختـــــــمت ! آه دلــــــم وای نـــگاهم!

ای گــٌـــم شود این حافظه ی گاه به گاهم

تبعیــــــد شدم بی خبر از سیب و درختش

تفـهـیم نکـــــردند چــــه بوده است گناهم

در معـــرض یک حیرت گسترده ام ای قوم

میــــدان بدهیـــــد از همـه اطـراف به آهم

زیـر سر بسیـــــاری اتــــــان است جنـونم

پشت سر بی تـــابی تان چشــم بـه راهم

ابــلاغ من این زخم عمیق است اگرهست

این بغض فرو خورده ی لال است گـواهم

دیـــــروز سپـــــیدار شــــدم صاعقه بارید

امــــــروز ببین کیــــستم این قدر سیاهم

برخاستی وسبز شدم می شود ای خوب

تکـــــــرار همین حـــادثه را از تو بخواهم

=== درد دلم را فانوس می فهمد ==========

عزیــــــــزان پاره ی زخم مرا ققنـــــوس می فهمد

تمـــــــــــام درد دل های مـــرا فانـــوس می فهمد

صــــداقت آه! بــــاور کن صداقت سالها مرده است

دگـــــر آییــــنه هم آییــــنه را معکـــوس می فهمد

مگــــو افســــوس! آخـــــر این دل آسـوده احوالت

کجـــــا درد مــــــــــــرا با گفتن افسوس می فهمد

ببین بر ساحـــــــــل طوفــــانی چشمت چه تنهایم

حبــــــــــابی خسته را کی موج اقیانوس می فهمد

اگرچشم و دلی باشد همین یک جلوه هم کافیست

دل حیــــران خـــــدا را از پر طـــــــاووس می فهمد

و می دانــــــم تو روزی بـــــادل من انس می گیری

بلـــــی انــــــدوه انسان را دلـــی مانوس می فهمد

در این هنگامهء ابری که شب هم بی تو دلگیراست

تمـــــــام درد دل هــــــــای مــرا فانوس می فهمد!

=== بوق سگ؟==============

در قدیـــــــــــــــم بازار در ایران

از جایگاه خاصی برخوردار بوده و حفاظت از بازار

هم البته کاری مهم و درخور توجه بود. اگرچه هر حجره

با دری چوبی بسته می‌شد، اما این درها از امنیت مطلوبی

برخوردار نبوده و به راحتی می‌توانستند شکسته شوند. از این رو

امنیت بازار وابسته به درهای اصلی و نگهبان بازار بود. این نگهبانان از

سر شب (دم اذان مغرب) تا دم صبح (بعد از اذان صبح) موظف به پاسداری

ازبازاربوده و مرتبا درطول بازار درحال گشت زنی بودند.اما از آن جا که بازار،

بزرگ و امکان بازبینی همه جای آن وجود نداشت، نگهبانان،سگانی درنده و

گیرنده داشتند که به«سگ بازاری»موسوم بودند.این سگان غیراز مربی

خودهر جنبده‌ای را مورد حمله قرار داده و پاچه می‌گرفتند. از این رو

با نزدیک شدند مغرب و بسته شدن درهای بـــــازار و طبعا رها

شدن سگ های بازاری،نگهبانان دربوقی بزرگ که از شاخ

قوچ ساخته می‌شد و صـــدایی پرطنین و بلند داشت

می‌دمیدند که یعنی درحال باز کردن ســــگان و

رها کردنشان در بـــــــازار هستیم . زودتر

حجره ها را تعطیل کرده و از بــــازار

خارج شوید. به این بـوق که

سه بار،بافاصله زمانی مشخصی

نواخته می‌شود «بوق سگ» می‌گفتند.

این بود که مشتری آخر شب نیز جونش پای خودش

بود! یعنی باشنیدن بوق سگ ازبازار خارجنشده وحالا هرآن

ممکن است مورد هجوم سگان درنده بازاری قرار بگیرد.حال هرگاه

کسی تا دیروقت به کار مشغول باشد و یا دیر به خانه برگردد، می‌گویند

تابوق سگ کارکرده یا بیرون ازخانه بوده است.همچنین افرادی را

که زود عصبی شده و پیش از پرس وجو و کشف حقیقت به

پرخاش می‌پردازند، سگ بازاری می‌گویند که قدرت

  تشخیص دزد ازبازاری را نداشته و بی علت

  پاچه افراد را می‌گیرند. 

=== بلای قشنگ =========

همین که خواستم از آخرین قفس بپرم

رسید نامه ی سنگت چه ناگهان به پرم

هنــوز چشم به راهم که باز لطف کنی

هنـــــوز منتــــظر نامه های سنگ ترم

بهــــــــار آمد -مانــــدم- پرنده ها رفتند

پــــرنده ها کــــــــه بیایند راهی سفرم

بـلا که همیشه بد نیست راستی دیدی

تو آن بــلای قشنگی که آمدی به سرم

من و تــــو ما شده بودیم اگر نفهمیدیم

منم که می گذری یاتویی که می گذرم

=== تو بیت المقدسی ==========

تو می کشانی هر پلنگی را به دنبالت

ماهی و جذاب است در هرحال احوالت

 

در برکه ها تا با تو می رقصند ماهی ها

پولک به پولک می درخشد برق خلخالت

 

حتی منجم ها برایت خواب می بینند

چون طالع عشق است و افتاده ست در فالت

 

درگیر شو با حاشیه درگیر شو با متن

شوری ندارد شعر من بی جار و جنجالت

 

پلکی بزن! دستی بچرخان! پا بکوب! ای زن

باید غزل گفت این چنین بر وزن افعالت

 

ای چشم تو بیت المقدس! سرزمین شعر!

این روزها افتاده ام در فکر اشغالت

 

پرواز کن! پرواز کن! پرواز کن! هرچند

زخمی شده بال من و زخمی شده بالت

=== شعر یعنی...!!!===========

يك برگ دلتنگي و يك خـودكـار ، يعني شعر
از در نوشتـــــن روي يــك ديوار‎، يعني شعر

با شخص اول هـــــاي غـــايب گفتگو كردن
خوابيــــدنِ بر تــلِّ تــــه سيگار ،يعنـي شعر

خيره شدن در عقربه هـايي كه مي چرخند
دور سرت ، مـــانند يــــك پرگار ، يعني شعر

سر دردها ، سرگيـجه ها ، بــدحال بودن ها
روي ورق قـــي كــردن افــــكار  يعني شعر

از خــــوابِ آشفتـه پريــدن هايِ نصـف شب
مثل ملــــــخ ها ,تـــوي گندم زار يعني شعر

از درد تنهــــــايـي درون يــــــك اتـــاق سرد
دور خــودش پيچيـــدن يك مــار ، يعني شعر

به جــــــرم هاي كـرده و نـــاكــرده در زندان
وقتي كه كتبـاً مي كنــي اقــرار يعنـي شعر

دنبــال يــــــك راه فرار از دست خـود گشتن
از در‎ نوشتــن روي يك ديــــــوار‎ يعنـي شعر

=== کوه و کاه ===========

جنــــــگ خونین گاه ناشی از نـــگاهی کوچک است

بی گمان هر جنگجو درخود سپاهـــــی کوچک است

آنکه در بحـر نگـــــــاهی رفتـــــــــه می داند که گاه

گاه بحــــــرانی بـــزرگ از اشتباهـــــی کوچک است

هــــــر کـجـــــــــایی رو به بــــــالا می روی آرام تر!

در سر هر پله شاید پرتــــگاهی کوچـــــــــک است!

نیست غـیــــر از سـربــــزیـــــری بـــــاعث بالـندگی

بید اگر در بـدو پیــــدایش گیـــــاهی کــــوچک است

از درون بـــــــاید بفهـمی هیبــــــــت هــــــر چـیز را

کـــــــوه از بــــالا شبـیه تپــــه کاهی کوچـک است

چیست نفرت جز علیــــه خویش عصیــــانی بزرگ!؟

عشق اگرهم معصیت باشد گنــــاهی کوچک است

هر تنی شهری ست ؛هر آغـــــوش چون دروازه ای

بین بــــــــازوهای بـــــــاز آزادراهـــی کوچک است

خانــــه یعنی آسـمـــــان و سـفره یعنی کهکشـان

نان جودر این میان چون قرص ماهی کوچک است

مــادر موسـی! بیــــا! زنبیـــــل را برگـیــــــر از آب!

بعد از این هر کودکی خود پادشاهی کوچک است

این زمان دنیـای آدم هـای در ظـــــــــــــاهـر بزرگ

تا بخواهـــی تا بخواهـــی تا بخواهی کوچک است

هر که شد زندانـــــی و زندان و زنـــــدانبان خویش

در درون هــر کسی تبعیــــدگاهی کوچــــک است

گــــاه اما شـــاه دیــــر آگـــــاه می گردد کـه گـاه

ریزش یــک امپراطـــــوری به آهـــی کوچک است

=== مستاصل شده ام ============

آه ، آدم دلش كــــــه پـُــــر باشد ، دوست دارد به كوچه ها بزند
بــــرود از خودش فــــــــرار كند ، به همـــــــه چيز پشت پا بزند

دوست دارد به مــــــرگ فكر كنــــــد ، زندگي راحجاب مي داند
دوست دارد كه بــــي حجــــــاب شود ، حرف را با خود خدا بزند

توي مغـــزت مدام مي شنوي ، منطقـــي فكر كن ضعيف نباش
مرد بــــايد به درد تكيـــه كند ، بي خــــودي خوب نيست جا بزند

دل به دريـــــــــــا زدي و طوفان شد،به غـــرور نهنگ ها برخورد
مــــــــوج منفي گرفت دريا را ، كه سرش را به صخـــره ها بزند

فكر كن سفره ماهـــي پيري ، كه تنش خسته از پذيرايي است
با چــــــــه انگيزه از ته دريـــــــا ، مرد صيـــــــاد را صــــــدا بزند

فكر كن بچــــــه لاك پشتــــــــي كه روي ريلي به پشت افتاده
وقطاري به سمت او راهي است...خنده داراست دست وپا بزند

زندگي رو به قبــــله خوابيــــده ،مـرگ هم بستر قديمي اوست
زندگي تشنــــه ي هم آغوشي است ، يك نفر مرگ را صدا بزند

هرچه گشتند هيچ چيز نبود ،هرچه گشتيم هيــچ چيزي نيست
آدميــــــــزاد نا اميد شده ، تــــــا به كي پنجـــــــــه در هوا بزند

آسمـــــــــــان بر ســـــــرم سوار شده ، دل من آلت قمار شده
زندگــــــــي مثل زهـــــرمار شده ، يـــــك نفر چـــــارپايه را بزند

.   .   .

=== عشق ======

یک نفر قلب تو را بی سحر و جادو می برد
بی گمان من می شـوم بازنده و او می برد

اشک می ریزم و می دانـم که چشمان مرا
عاقبت این گریه های بی حداز سومی برد

آنقدر تلخم که هر کس یــک نظر می بیندم
ماجرا را راحت از رفتـــــــــار من بو می برد

من دراین فکرم جهان را می شودتغییر داد
عاقبت اما مـــــــرا تقدیر از رو می بــــــــرد

یک نفر از خواب بیدارم کند دارد کســـــــی
با خودش عشق مرا بازو به بازو مـــی برد

=== معلمی بنام اتاق===========

روزی ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﭘﺮﺳﻴﺪﻡ :

ﺯﻧﺪﮔﯽ به ماﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﺪ؟

در اندیشه بود م که...ﺟﻮﺍبش ﺭﺍ  ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻗﻢ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻡ،

ﺳﻘﻒ به من می گفت : ﺍﻫﺪﺍفت ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎشد !

ﭘﻨﺠﺮﻩ ﮔﻔﺖ : ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﺑﻨﮕﺮ و به دور دست نگاه کن !

ﺳﺎﻋﺖ می ﮔﻔﺖ : ﻫﺮ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﺎید برایت  ﺍﺭﺯﺵ باشد !

ﺁﻳﻴﻨﻪ هم می گفت : ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻛﺎﺭﯼ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﺁﻥ ﺑﻴﻨﺪﻳﺶ !

ﺗﻘﻮﻳﻢ روی دیوار ﮔﻔﺖ : ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﺑودن را فراموش نکن !

ﺩﺭ ﮔﻔﺖ : ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﻫﺪﻑﻫﺎﻳﺖ ﺳﺨﺘﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻫُﻞ ﺑﺪﻩ ﻭ ﻛﻨﺎﺭ ﺑﺰﻥ !

ﺯﻣﻴﻦ ﮔﻔﺖ : ﺑﺎﻓﺮﻭﺗﻨﯽ ﻧﻴﺎﻳﺶ ﻛﻦ !

ﻭ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ، ﺗﺨﺖﺧﻮﺍﺏﮔﻔﺖ : هر شب قبل از خواب غمها را فراموش کن و بخواب شاید

این آخرین شبی باشد که می توانی در دنیا بخوابی و فردایی نباشد...!!!

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

پ.ن :نعره هیچ شیری خانه چوبی را خراب نمی کند من از سکوت موریانه ها می ترسم...!

=== بخاطر چشم تو =========

سه نقطه، آخر شعرم برای چشم تو است
که چشم های دو عالم سوای چشم تو است

هزار شعر نگفته، هزار معنی درد
هزار خاطره در لابه لای چشم تو است

و آخرین نفر از پشت اسب می افتد
که ظهر واقعه در کربلای چشم تو است

به پشتوانه چشمت قیام خواهم کرد
و خون هر که بمیرد به پای چشم تو است

که جنگ های اخیر یلان دهکده ها
تمام زیر سر کدخدای چشم تو است

به بیت اول شعرم رجوع کن بانو
ببین چگونه از اول برای چشم تو است

=== واکسی =============

نشسته بود پسر، روی جعبه‌اش با واکس

غریب بود، کسی را نداشت الا واکس

نشسته بود و سکوت از نگاه او می‌ریخت

و گاه بغض صدا می‌شکست : «آقا واکس؟»

درست اول پائیز، هفت سالش بود

و روی جعبه‌ی مشقش نوشت :‌ بابا واکس...

غروب بود، و مرد از خدا نمی‌فهمید

و می‌زد آن پسرک کفش سرد او را واکس

(سیاه مشقی از اسمِ خدا خدا بر کفش

نماز محضی از اعجاز فرچه‌ها با واکس)

برای خنده لگد زد به زیر قوطی، بعد

صدای خنده‌ی مرد و زنی که : «ها ها واکس-

چقدر روی زمین خنده‌دار می‌چرخد!»

(چه داستان عجیبی!)‌ بله،‌ در اینجا واکس-

پرید توی خیابان، پسر به دنبالش

صدای شیهه‌ی ماشین رسید، اما واکس-

یواش قل زد و رد شد، کنار جدول ماند

و خون سرخ و سیاهی کشیده شد تا واکس...

غروب بود، و دنیا هنوز می‌چرخید

و کفش‌های همه خورده بود گویا واکس

و کارخانه به کارش ادامه می‌داد و

هنوز طبق زمان هر دقیقه صدها واکس...

کسی میان خیابان سه بار "مادر!" گفت

و هیچ چیز تکان هم نخورد، حتا واکس

صدای باد، خیابان، و جعبه‌ای پاره

نشسته بود ولی روی جعبه تنها واکس!

 

=== ماده غزال =========

دستـــــــان نوازشــگر من گشتــــه وبـالم

از تهمت سنگــی که تو بسـتی به دو بـالم

هرکس که خبــردار شد از قصـه ی قهـرت

خندیـــــد به حرف تــــــو و گرییـد به حالم!

پرسیدم از آینـــــــــده و نشنــیده گـرفتـی

همــــــواره همیـن بوده جوابت به سئوالم

هرچند کـــــــه فواره ای و رو به صعـودی،

هر چند که مــُــــردابم و محـــــکوم زَوالم،

من تشنــــه ی دیدار تو ام  جنــگل اسرار!

تو تشنـــه ی خون منی  ای مــاده غزالم!

بعـد از من اگـــــر رام شود، بــاد حرامش!

این ماده غـــــــزالی که نشد صیــد حلالم!

=== توقع=============

درهمین حــــالی که  لب از تشنگی لبریز دارم ،

سینه ای سرشار  احساسی  غرور آمیز دارم  !

 گرچه  گـــاهی ناامیدم سخت  از ایام  ، اکنون ،

درنهان شادم  که  فرداهای  شــــور انگیز دارم !

 درهمین حـــال عبـــور از خشکسالی‌های هایل،

نقشه ها  درباره ی این خـــاک  حاصلخیز دارم !

صبح فردا طرح زیبایی  بـــــــــرای  باغی ازگل ،

 فکر زیباتر   برای   رونق  جــــــــــــالیز   دارم !  

 گفت وگویـی گرم و روشن برسر ختم زمستان ،

نقشه ای  در باب   حـــل  مشکل   پاییز  دارم !

مـــــــردمان  سرزمینم   ،  دوستان   راستینم ،

از شمـــــا هم ، دربرابر، خواهشی ناچیز دارم !

 آنچه می خواهید با من،درمقابل از شمـا، من،

تا بهـــــــــــاران ، انتظار  بارشی  یکریز دارم !!

=== سپاس =========

لم یشکرالمخلوق لم یشکرالخالق

از

تمامی

دوستانی که

به من مهربانــــــی

نموده و با نوشتـــه های

زیبایشان آبی برآتش دلم شدند

سپاسگزارم وبرای خودوخانواده

گرامیشان زندگــــــــانی

سـراسـر شـــــور و

شــــــادی آرزو

می کنم

**

=== کاشکی...=========

ســــــاقی امشب چرا نمی آید ... دست ما را به استکان بدهد؟

جای کولی خودش برقصدو... رقص جمعمان رادوباره جان بدهد

تو هم امشب کنار من هستی ... کاشکی توهــــم کمی بخوری

رنـگ ورویت قشنـگ تر بشود ... چشم هایت خودی نشان بدهد

مست باشی چقـدر می چسبد ... پیش چشمم تلــو تلو بخوری

شعر هـــــم بخوانــی از من  ... اگر خنده هایت کمی امان بدهد

بعد وقتی که از تو می پرسم ... راستی عاشقی؟وعاشق کی؟

هی بخنــدی به جای پاسخ ... و بعد دست هایت مرا نشان بدهد

بعد من هم زشــوق گریه کنم  ... گو شه ای در حیـــاط بنشینم

باد مطــرب شــود درختــان را ... شاخـــــه ها را تکان تکان بدهد

من و تو در کنــــار هــم باشیم  ... آرزویــــی که در غــزل گنجید

کاشکی مثل این غـزل چنـدی ... زندگـی هم بـه من زمان بدهد

=== سرباز سپاهت...=============

کـــــــــــــــــــــاش یک آینه مشتاق نگاهت باشم

یا خـــــــــــــــدا باشم و هی پشت و پناهت باشم

شب گیســــــــــــوی تو سرد است ولی می ارزد

ماه من عکــــــس تو کافی است که چاهت باشم

من خدا ، آینـــــــــــــــــــه،یا چاه چه فرقی دارد؟

افتخاری است کـــــــــــــه در خدمت ماهت باشم

جنگ سختی است ســـــــر کشور چشمت،وطنم

 حق من  نیست که سربـــــــــــاز سپاهت باشم؟

خبر مرگ من از جنگ بیاید شـــــــــــــــایـــــــــــد

یک دمت یاد من و باز دم آهت بــــــــــــــــــــاشم

=== ما کجا و تو کجا=============

چشـــــــــم آلوده کجا، دیدن دلدار کجا؟

دل سرگشتــــه کجا، وصف رخ یار کجا؟

 قصه عشق من وزلــــف تو، گفتن دارد

نرگس مست کجــــا، همدمی خار کجا؟

 سرِّ عاشق شدنم لطف طبیبانه توست

ورنه عشق تو کجا، این دل بیمـار کجا؟

 هر که را تو بپسنـــــدی بشود خادم تو

خدمت عشق کجـــا، نوکر سربار کجا؟

کاش در نافلــــــه ات نام مرا هم ببری

که دعای تو کجــــــا، عبد گنه کار کجا؟

===سراغ تو را از که بايد بگيرم=============

جـــــــــدا شــــــد زرويت نگاه فقيرم
فقيـــــــرانــــه دردام عشقت اسيرم

همــــــــــــه آرزو و اميـدم همين بود
برايــــــــــــم بمـانـــــي برايت بميرم

چه کـــردي تو باهستي نيست گونم
که ازعمــــــربي تو بدين گونه سيرم

ازآ ن لحــــظه که در نگاهم نشستي
نشــــدتـــــــــا به امـــــروز آرام گيرم

تودرســـــــــوز پاييـز سبزي وشاداب
و من در طــــــــــــلوع بهــاران کويرم

در انـــــــــدوه پهنــاور و بي کسي ها
مکن ترکـــــــم اي آخـــرين دستگيرم

غريبـــــــــــانه در اوج دلــــواپسي ها
ســـــــــــــراغ تـــو را از که بايد بگيرم

=== باهم...===========

فــــراوان می دوم تا کوچه ها با هم یکی گردد
اگر رفتی  مسیر کــــوچ ما باهــــــم یکی گردد

چرالب تشنه  با لب تشنه گاهی فـرق دارد؟ آه
لبم را دوختـــــم تا کـــو زه ها با هم یکی گردد

به دریا می زنـــــم بی بادبان ، تنها به این امید
که دستان خــــــدا  و ناخـــدا با هم یکی گـردد

چه می شدرودهای جاری ازچشم من وتو -آه-
فقط یــــــک بار در آغـوش ما  با هم یکی گردد

خداونــــــدا دل  بی طـــاقت  این مردم عاشق
اگر در سینه ها نه ، پس کجـا با هم یکی گردد 

فقط یــک راه می ماند به دور از چشم زاهدها
سر زلـــف تو و دست دعـــــا با هم یکی گردد

=== به چه قیمت؟==========

گیرم که به مقصود رسیدی... به چه  قیمت
از جام جهان شهد چشیدی ... به چه قیمت

عاشق شدی و دست در آغــــــوش درختان
یک سیب پر از خاطره چیدی... به چه قیمت

در گــــــوش تــــو تا باد به نجوا خبر ی گفت
چون بــــرگ دل از باغ بریدی... به چه قیمت

تا دست تمنــــــــــــا به هــــوای تو کشیدند
نــاگــــــــاه از این بام پریدی... به چه قیمت

دریا همه ی شور و شرش را به تو داده ست
چون موج به هر سوی دویدی ...به چه قیمت

هر یوسفـــی از چاه به شاهی نرسیده ست
یک شهـــر پر از بــرده خریدی...به چه قیمت

خون گــــــریه ی رستـــم شدی و عاقبت کار
برسینـــه ی سهراب چکیدی ....به چه قیمت

چون پیلـــــه به گـرد دل سودا زده ی خویش
هر روز غمــــی تــــازه تنیدی... به چه قیمت

من پر زدم از بـــــاغ پر از خـــاطره ای عشق
حتــــی به وداعــــم نرسیدی ...به چه قیمت

=== سخت است ===========

راز را بشنــــوی ولال بمیـــــــری سخت است
بـــاغ را حس کنـی و کال بمیـری سخت است

پا بـــــه پـــــا ،مثـــــل درختــان به پاییـز دچار 
سال ها باشی وهر سال بمیری سخت است

در دل دشت و یا کنج قفس ... هر دو یکیست
 هر کجـــا در هــوس بال بمیری سخت است

کــــوه باشیـــد و یــــا کــــاه چه فرقی دارد؟
زیر خـــــرواری از آمـــال بمیــری سخت است

در پی وعده ی دیــــدار پس از عمــری عشق
کوچه را طی کنی و قــال بمیری سخت است

=== تو چه هستی؟==========

من تشنه ی دیدار تو هستم تو چه هستی؟
آیینه ی دیـــــــوار تو هستم  تو چه هستی؟

ای همهــــــمه ی مبهــــم همـــراه درختان
چون بـــاد هوا دار تو هستم تو چه هستی؟

عمری است من  گمشـده  درخانه ی  تردید
دیــــوار به دیـــوار تو هستم تو چه هستی؟

ای  میوه ی ممنوعه  به هر طعـم که باشی
چون شاخه نگهدارتو هستم تو چه هستی؟

در چـــــــاه حسد بــُــرده و  در مصـر عزیزی
من نیز خریـــدار تو هستــــم تو چه هستی؟

هر جـــــا بــــــروم بیــرق  دستان تو پیداست
یــــک شهر بدهــکار تو هستم توچه هستی؟

=== هنوز...===========

کجـــــاست جـــــای تو در جمله زمان؟ که هنوز ...

که پیش ازاین؟که هم‌اکنون؟که بعدازآن؟که هنوز؟

 و بــــــــا چه قیــــــــد بگویـــم کـه دوستت دارم؟

که تا ابـــد؟ که همیشـه؟ که جــاودان؟ کـه هنوز؟

 چه قـــدر دلخـــــــــورم از ایـن جهـــان‌ِ بی‌مـوعود

از این زمین کــه پیــاپــی ... از آسمـــان که هنوز...

 جهان سه نقطــــــــه پوچی است خالی از نامت

پراز «همیشه همین ‌طور»،پراز«همــان که هنوز»

 ولـــی تـو «حتمـــــــاً»ی و اتفــــــــاق می‌افتـی

ولی تــو «بــایــــد»ی، ای حس ناگـهان! که هنوز ...

 در آستـــــان جهــــان ایستـــــاده چون خورشید

همـــــــان که می‌دهد از ابـرها نشــــان که هنوز...

 شکـــسته ســـــاعت و تقـــــویم پـــاره‌پـاره شده

به جست‌و‌ جـوی کسی آن سوی زمــان، که هنوز

 سئــــــوال می‌کنـــــم از تـــــو: هنــــوز منتظری؟

تو غنچه می‌کنــــی این بار هم دهـان، کـــه: هنوز

=== بلاتکلیف==========

مثل ِ یک کاغذ ِ کاهی شـده ام...تـاخـورده

مثل ِ یک بـرکـه ی پائیـــزی سرمـا خــورده

در مـن آویخـتـه قـنـدیــــــل یـخ ِ یـائسگـی

شـده ام آیـنـه ی ِسـرد ِ تـمــاشـــا خـورده

سقف ِ دلشورگی افتاده به روی ِ سرِ مـن

از سراسیمـــگی ام آیـنه هـم جـا خــورده

سقف ِ چشمــــان ِ تو نیلو فرِ من آبی بود!

نکند چشم ِ تو مـــاهی شده ، دریا خورده!

نقش ِ پاهـــــای تـو بر روی تنم ...بـاور کن

رد ِ یک جاده ِ خاکی ست که هی پاخورده

خـاطـرات ِ تــــو بـه روی ســـرم آوار شـده

شـــــده ام غـربت دیـوار ِ تـرک هـا خـورده

دکمــــه ی یـوسف مـن بـوی جـدایی دارد!

نکـنـد آمـدنــــی دست ِ زلـیــــخــا خــورده!

=== پیچ مده===========

رشتــــــۀ جان من خستـــه جگر پیــچ مده

یعنـــــــی آن طرۀ چون سنبل تر پیــچ مده

پیـــــچ دادی خم گیسو و دلــم شد در تاب

بازش از بهــــر دلم تاب به هـــــر پیــچ مده

این همه پیچ که داردخم آن زلف بس است

زلف او را دگــــــــر ای باد سحــر پیـــچ مده

من خود از دست غـم هجر تو در پیچم وتاب

پنجـــــۀ صبــــــر مرا هیـــــــچ مـدر پیچ مده

چون ز مویــــی شود آزرده میانت هیــــهات

بنــــــد شمشیـــــر چنان گــرد کمر پیچ مده

هست پیچان تنم ازتاب غمت رشته صفــت

تو به دست ستـــمش نیـــــز دگر پیــچ مده

بر سرت "ابن عمـــــاد " ار همه تیـغ آید ازو

تا سرت هست مکش گردن و سر پیـچ مده

=== دلواپسی==========

چشمان ِخود وا کن، تمــــاشـا کـن معمـا را!

دلتنگیت بـانــــــو پــریشــــان کــرده دریـا را

چشمت شبیه فصل ِبی آبی ست،می دانم

خـم کن بـه سجـده قـامـت ِ ابـــر مـهـیــا را

حالت بد است و خــــوب می دانم پریشانی

از دور می خـوانـم تبســــم هـای سرمـا را

دلواپسی در کوچه ی شعرت مگر کم بود؟!

پیکـی رسیـــــد و بُــرد، یـوسف را،زلیخـا را

لعنت بـه روز ِ آمــــــدن ها، روز ِ رفـتـن هـا

لعنت به آن فصلـی کـه می آشوبد اینجا را

نیلی ترین موجی که بر می خیزد از دریـــا

با خود کجاها مـی بـرد این گونه موسی را

ازآن شبی که رخش ِ رستم بی سوار آمـد

تهمینه مـی جویـد هنــوزم ، صبح ِ فـردا را

دلتنگیت را شــــانـه زن، بـانـوی خـوبی ها

بـا شعرهـایـت زنـده کـن نـام مسیـــحـا را

تاکوچه های بی کسی یک شب بیا، شاعر

مصرع به مصرع حفظ کن دلواپسـی ها را

=== سلام ای تک سوار ... =========

زُهـدان دریـــــــا را تـلاطـم مـی شناسد

سرریـز غمــــــها را تفاهـم مـی شناسد

این سیب هــــای کـــالِ روی گونه ها را

دستــــــان ِ پـر مهـر تبسم مـی شناسد

تصویر این واگویه های سوختن چیست؟

این پرده را چشــمان ِ هیزم می شناسد

بگـذار تـــــــــــــا آواز ِ خـرمـن هـا در آیـد

طعـــــم زمین را درد ِ گندم مـی شناسد

غمگین ترین ِ آسمـــان در جمکران است

این واژه هـا را جـاده ی قـم می شناسد

این بی تو چندین سالــگی های زمین را

تقویم چشمان ِ تـو چنــدم مـی شناسد؟

از تب تَـرَک برداشت لب های شقـــایــق

ادراک گــُـــلها را تــــــــرنـم مـی شناسد

تسبیــــــــح ِ دیـدار تـو طـولانـی شد آقـا

این مُهـره ها را چشم مردم می شناسد

ای تـــک سوار شــانه های خیس ِ باران

عـطـر سلامت را علکُـــیـــم می شناسد

=== انگیزه ==========

هرقــــدر هم ساکــــت نشستن مشکلت باشد
حـــــــرف دلت تا می تـــــــوانی... دردلت باشد

یک عمر در گفتــــن دویــــــدی ٬ کوله بارت کو؟
این سهــــــــم خیلی کـــــم نباید حاصلت باشد

حــــالا که این قدر از تـــلاطم خسته ای برگرد
اما اگـــــر خاکـــی بخواهـــــــد ساحلت باشد!

تا وقت مــُردن روی خــــوشبختــی نمی بینی
تا درد و رنــــــــج آغشتــــه با آب و گلت باشد

احساس غربت می کنی وقتی که شوقی نیست
حتی اگـــــــــر یک عمــر جایی منـــــــــزلت باشد

اصلا بگو کــــــــــــی در ازای شـعـر نان داده؟
یاخنــده ای٬ حرفــــی ... که شاید قابلت باشد

از گفتنــــی ها با تـــــــو گفتم بعد از این بگذار
دست خــــــود دیوانــــه ات (یا عاقـــلت)باشد

امـــــروز و فـــــــردا می کنی ؟ امروز یا فردا 
یک دفعـه دیــــدی وقت مـُـــــهر باطلت باشد

بر شــــــانه هایت بـــاز دنبال چه می گردی؟
انگیــــــزه ی پـــــــــرواز بایــــد در دلت باشد

=== مهمان رفته است=========

عشق از در آمد و از خانه ایمان رفته است

دلخوشی های من آه... از دست آسان رفته است

قلب من - این کودک شر- باز دلتنگت شده

زیر جلدش تا تو را دیده ست شیطان رفته است

در من آشوبی به پا کردی که بعد از رفتنت

انچه عمری داشتم همراه طوفان رفته است

کام من تلخ است قدری شعر خوبم می کند

بی اما حیف دیگر آن غزلخوان رفته است

تا سراغت را گرفتم در جوابم گفته اند

چند سالی می شود از این خیابان رفته است

" من کسی در ابتدای فصل سردی دیگرم "

روح شعر از جان من با این زمستان رفته است

باد افتاده به جان باغ اما بعد تو

شور رقص از شاخ و برگ این درختان رفته است

چای را دم می کنم دلتنگی ام را تازه تر

تا به خود می آیم انگاری که مهمان رفته است

===روزی روزگاری========

ای آنکه بودی درخوشی ها یار من روزی
دیدم که افتـــــــــــادی پی آزار من روزی

این سینــــه زندان بود، اما رفت با شادی
هرکس که خط انداخت بر دیوار من روزی

شاید قســم خوردی فراموشم کنی، اما
سر می کشی در دفتر اشـعار من روزی

رفتی طنین شعــرهایم در سرت... گفتم
دیوانه برمـــــی گردی از تکرار من روزی

با هر غــــزل جان دادم و بر گردنت افتاد
یک بــــاره خون آبی ِ خـودکــار من روزی

هرزن به چشمم خیره شد،گم کرده ای رایافت

پس «هرکسی از ظنّ خــود شد یار من» روزی

=== نشانی...=============

عشــــــــــــــــــــــــــــــق

گاهي مي تواند بيش ازاينهاساده باشد

مي توانــــد با تــــــو در اين بيت هـــا رخ داده باشد

عشــــق شكـل ناشناسي در خيــــابان شلــــــــوغي

مي توانـــــــــد ناگهـانــــــــــــي اتفــــــــاق افتـــاده باشد

روبه رويــــــــــم مي نشيـــــــــــني و بـــــــراي با تـــــــو بودن

فكــــر كـــــــن يك استــــــــــــــكان چـــــــــــــاي هـــــم آماده باشد

جمــــع شعــــر و شـــــــــــور و گـــــــــــاهي نيتـي بر فـــــال حافظ

عشــــق بايـــــــــــــد بيش از اينــــها با تو فـــــوق العاده باشد

فكــــــر كن پــاي پيــــــــــــــاده ، شانه به شـــــانه كنارم

باشـــــــــــــي و در پيش روي ما فقط يك جاده باشد

پستچـــي ها حال من را خوب مي فهمند وقتي

بادحتي يك نشاني ازتونفرستاده باشد

=== تو فرشته ای یا شیطان==========

درآسمان اگرچه که سو سو نمی زند

چشمت ستاره است،ببین ،مو نمی زند

اما ستــــاره قلب کسی را نبـــــــرده است

اما ستـــــــاره عطـــــــر به گیســـــو نمی زند

تو یک پـــــری که  عصـــــــر میان حـــــیاطشان...

نه ... نه ! پــــری که دست به جــارو نمی زند

حتی پری شبیه تو خوش خنده نیست،نه

لبخنــــــــــد های ناز تو را او نمی زند

زیبا کسی که شکل توباشدبه موی خود

با قصــــد غیــــــر قتل که شب بو نمی زند

پس هـــــــی نگو که جرات عشق مرا نداشت

آدم به مـُـــــرده تهمـــــت ترســــــــــــو نمی زند

آن هم چه مـُـرده ای،که تنش تکـه پاره است

این چشم زخمِ کیست که چاقو نمی زند؟

با این همه دلــم به جز آن روی ماهِ تو

این جا به هیچ روی دگر رو نمی زند

من بندگی عشق تو را می کنــم هنوز

شیطان نگاه تــــوست که زانـــو نمی زند

=== خدا تورا جور دیگر درست کرد ========

 

وقتی خـُــــــدا بهشت معطــر درست کرد

از برگ گــــل بـــــرای تـو پیکر درست کرد

می شــــدکه مهربــان وپرازعشق وبا وفا

امـا تو را بـه شیــــوه ی دیگـر درست کرد

یعنــی برای عشـوه ی خون ریزت ای عزیز

ابــــرو نساخت ،تیغـه ی خنجر درست کرد

او قصــــد خیـــر داشت که زیبــــایت آفرید

اما قشنـــــگ بـــــودن تو شر درست کرد

بـــــالا بلنــــد من تــو کجایـی و من کـجا؟

ما را مگـــر نه اینـــــکه برابر درست کـرد؟

دانست که تـــا ابد به تـو هرگز نمی رسم

روز ازل دو چشـــم مـــرا تـــر درست کرد

با چنـــد استـخــوان قفس سینــه ی مرا

زنـدان بی دریچـــه و بــی در درست کرد

تا خــویش را همیشـه بکوبد به سینه ام

قلــب مـرا شبیــــه کبــوتر درست کــرد

این شعـر هم که مملو از اشک و آه شد

باید دوباره خـــط زد و ازسـر درست کرد

 

=== بیش تر ==========

ای لبت از هـــــر چه بـــاغ سیب، شیرین بیش‌تر

کِــــی به پایت می‌شود افتـــــــاد از این بیش‌تر؟

ترس دارم عاشقــــانت، مست و مجنون‌تر شوند

رو به ‌روی خــــانه‌ات بگـــــذار پـــرچین، بیش‌تر!

ماه؛ سیری چنـــــد! هر شب با وجودت ای پری

مـــــــوج دریــــــا می‌رود بــــالا و پایین، بیش‌تر

وصف آسانی است هرچه خنده‌هایت کم شوند

شهر پیـــدا می‌کـُنـــد شب‌گرد غمگین، بیش‌تر

آن بهــــــاری که نسیمت را نــــدارد بهتر است

هر شبِ عیــــدش ببــارد برف سنگین، بیش‌تر

خواب دیدم «نیستی»، تعبیر آمد «می‌رسی»

هر چه من دیـــوانه بودم، ابن‌سیرین، بیش‌تر!

=== ماه من باش==========

شب مي شوم شايدازاين پس ماه من باشي
يا آشنــــــــاي خاطـــــــــــرِ گمراه من باشي

از اين طرف ها اتفــــــــــــاقي سربزن ، شايد
يكبــــــــار را در طالـــــــــع ِ بيــگاه من باشي

جمهـــــوري ام را با نــــــگاه خويش ويران كن
تنها(( تو)) بايستي كمــــاكان شاه من باشي

لب مي زنم بر شــــــــوكران ِ زنــــــدگي آرام
بدنيست گـــــاهي موجب اكــــراه من باشي

يعنـــي بگيـــــــري دستــــــــهايم رابه يكباره
يعنـــــــي كه يلـــداي شب ِ كوتاه من باشي

دل ميدهم هرجاكه خواهي برد،حرفي نيست
يك عمــــــــر راه و گاه گاهآآي چاه من باشي

جمـــع نقيضــين است بــاهم بــودن ما –نه –
هرچنـــــــد(( تو)) آيينه ي دلخـواه من باشي