=== تویی انار یلدایم=========

انـار شــو کـــــــه تمــــام لب تــــــو را بمکم

به بغضم این همه سوزن نزن که می ترکم

شب است و عطر خوشِ نانِ تازه ی تنِ تو

بگــــــــــــو چـــکار کنم با دلِ پـــــر از کپکم

دهانــــــم آب می افتــــد ، چقدر می افتد

دهـــانم آب بــــــرایت ، انــــار بــا نمـــــکم

انار سوختـــــه ام من ، دلِ مرا بچــــــــلان

نمــــــک بریز و بنــــــوش از دل ترک ترکم

شبی که بغض کنی صبح میچکد گل گل

صــدای گـریهء تـــــو از لبـــان نی لبــــکم

مخـــــواه دختر چوپان ! که باد حمله کند

به دشتهــــــای پر از گله های شاپرکـــم

تو می شوی ملکه، گوشواره ات گیلاس

بساز بــا نـخ گیسوت ، تــاج قــاصـدکـــم

شبیه تکــــــه ی ابـری غریبه ام،تو بگــو

به چشم هات که باران کنند نم نمــــکم

ببین دست من این تا به فـرق در مرداب

بدل شده است به فریاد آخـرین کمـــکم

توچون عروسک خاموش قصه هاشده ای

و مـــــن غریب یِ شهرِ هـــزار آدمکــــــم

شبیـــــــه غربت یک لاک پشت در برکــه

همیشـــــــه دور و برِ چشمات می پلکم

=== شب یلدا...==========

                        شب یلــــداست شب ازتوبه دلگیـــری هاست

                    شب  دیــــــوانگــی  اغلب  زنجیـــــری هاست

                شب تــــــا صبــــح به زلف تــو تــــــــوکل کردن

            شب در دامــــن تنهــــــایی شب ، گـــل کردن

        شب درد است شب خاطــره بـــــارانیــهاست

        شب تــا نیمه شب شعر و غزلخوانی هاست

            شب یلـــــداست شب بــــــا غم تو سر کردن

                شب تقدیـــر خود این گـــــــونــــه مقدر کردن

                    کاش یــــک شب بـــرسد یک شب یلدا باهم

                        بنشیــنیم  زمــان  را  بــــه تمـــــاشـــا با هم

                            بنشینیم  و ز  هـــم دفـــع  مــــــلالی  بکنیم

                            این هم ازعمــــر شبی بـاشد و حالی بکنیم

                      شب یلـــدا شده خــود را برسانی بد نیست

                 امشبــی را اگــر ای عشق بمانی بد نیست

            سیـب سـرخــــی و انــــاری و شرابی بزنیم

        پشت پــــا تا سحــــر الدهر به خوابی بزنیم

    مـــــوی تو بــــــاشد وشب را به درازا بکشد

    وای اگـــــر کــــار من و عشق به یلدا بکشد

        چــــه شـــود اوج پریشــانی مان جـابخوریم

            بین یک عالـــــم ِ شب صاف به یلدا بخوریم

                می شود خوبتــــــرین قسمـــــت دنیا با تو

                    گر کــــه توفیق شود یک شب یلــــــدا باتو

                        باتـــــــــو ای خوبترین خاطـــــــــرهء رویایی

                        ای که عمــــر تو الهـــــی بشود یلـــــدایی

                    می شوی از همـــه شهــــــر تماشایی تر

                گر شــــود عشق تـــو از عمر تو یلدایی تر

            حیف شدنیستی امشب شب خاموشیها

        کــــوه غم آمده پیشم بــــه هـم آغوشیها

    نیستی شمـــع شب تــــار مـرا فوت کنی

    بــــدرخشی همه را والــــه و مبهوت کنی

        بی تماشای تو با این همه غمهاچه کنم؟

            تو نبــاشی گل من با شب یلدا چه کنم؟

=== قسم می خورم =========

به روی چو ماهت قســــم می خورم
به اوج نــگاهــت قســــــم می خورم


اگر اشتبـــاهت همان عاشقی ست
بــه آن اشتباهــــت قسم می خورم


گــواهـــت دل بیقــــــرار مــن است
به شــور گـواهــت قسم می خورم


گناه توای گل فقط عــاشقی ست
بـــه اوج گنــاهـت قسم می خورم

مسیر دوچشمت پر از "راز" ورمــز
عزیـزم بــه راهت قسم می خورم

تو دریــایی و مــاهی ات هم منـم
به شـوق پناهت قسم می خورم


بمیـرم چـومـاهی در آغــوش تو
به لبخند ماهت قسم می خورم


که نسپارم ایندل بدست کسی
در ایـن فصل تنهایی وبیـکسی


به جز توکــه "راز دل"خستـــه ای
به این رهگذر سخت دل بسته ای

=== عشق بی هوس===========

                    مثل كبــــوتری  كـــه اسيـــر  درخت نيست

                اين عشق بی بهانه نگاهش به تخت نيست

            تنهــــا مرور  دست تــــو را خــواسته دلش

        پيراهنی كه حــق دلش چوب رخت نيست

    می ميرم از نبودنت و صبـــــر مــی كنـــــم

    مرگ آنقدر كه شايعه كردند سخت نيست

        می ميـــرم و  هنـــوز تـو بــــاور نمـی كنی

            می ميرم و هنـــوز خيــــال تو تخت نيست

                اين قــلب تيرخـــورده كه يک واقعيت است

                     از جنـس  ابتــذال نقـــوش درخـــت نيست

                        حـــــوای من، اســـارت من  در زمین تـــــو

                            تقصیرچشم توست،به تقدیروبخت نیست

=== آدم حق داشت ==========

درمن دوبـــــاره زنده شده یــــــاد مبهـــمی

دنیــــا قشنـــگ تر شده این روزهـــا کمـــی

گفتم کمـــی؟ نه! خیلی یک کــــم برای من

یعنی زیــــــــــاد یعنی همسنــگ عــــالمی

دریاکجا وبـــــــاغ کجا؟ سهــــم من کجــــا؟

من قـانعــــم به بـرگ گلــی قطـره شبنمی

ای عشق چیستی توکه هــرگاه می رسی

احساس می کنی کـه دلیـری کــه رستمی

مثــــــل اساس فلســـــفه و فقــه مبهمی

مثل اصـــــــول منطــــق و برهان مسلمی

هم چــــون جمال پــرده نشیــنان محجـبی

هم چـــــون بساط باده فــروشان فراهمی

حق داشت آدم آخـــر بی عشق آن بهشت

کمتر نبــود از برهــــــــــــــــوت از جهنمی

با سیب سرخ وسوســـه، پرهیـز و لبگـَــزه

قصـــری پر از فــرشته و دیــوار محکمـی؟

باید مجـــــــال داد به خواهش به وسوسه

بـــاید درود گفت بــــه شیـــطان به آدمی!

=== دردت بجانم...============

نــــاخوش شده ام دردتــــو افتـــــاده به جانـم

بایـــــد چـــه بگویـــــم  به پرستـــــــار جوانم؟

باید چه بگـــــویم؟ تو بگــــــو، ها؟ چه بگــویم

وقتــــــــی کـــه ندارد خبــــر از درد نهـــــانم؟

تب کرده ام امــا نــــه بـــــه تعبـــیر طبیــــبان

آن تب کـــــه گــــل انداختـــــه بر گــونه جانم

بیمـــــاری  من  عــــــــامل  بیگانـــه  نــــدارد

عشق تـــــو به هــــم ریخته اعصــاب و روانم

آخــــر چــــه کنـــد با دل من علـــــم پزشکی

وقتی که به دیــــــدار تــــو بستـــــه ضربانم؟

لب بسته ام ازهرچه سوال ست وجواب ست

می ترسم  اگـــر بـــــاز  شود  قفــل دهانــم

این گـــــــــرگ پرستـــــار به تلبیس دماسنج

امشب بکشـــــــد نام تـــو از زیـر زبــــــانــم!

می پرسد وخاموشم ومی پرسد وخاموش...

چیزی کــــه عیــــان ست چه حاجت به بیانم

=== شبگرد شعرهایم===========

    شبـــگرد شعرهــــا تو کـه تردیـــد می کنی

        من را به عمــــق فاجعــه تبعیــــد می کنی

            کوچــــه هــــزار بـــــــار ورق خورد و باز هم

                غــــم را کنـــــار پنـجره تشـــــدید می کنی

                    شلیک چشـــــم هـای تـــو تیـــر خلاص بود

                    خودکامه حکـــم کردی و تائیـــد می کنی؟!

                من چندمین اسیرتو هستـم که می کُشی؟

            شایــد دوبـــاره خاطـــره تـجــدید مـی کنی

        با طعنـــــــه های شور همین زخـم کهنه را

        تـا روز مـــرگ آینـــــه تمـــــدیـــد می کنـی

            این بیت آخــــر و مـن لابــــــه لای شـعــــر

                زنجیـــر می شوم تـــو که تردیــد می کنی

=== سیب و گندم==========

تویِ شیرینی، تو اول ... قنــد، دوم می‌شود

مزهء سوهــــان اعـــلا پیش تو گم می‌شود

بین قُــطاب و گز و نُقــلِ محلی ساده است

حدس این که طعم لبهای توچندم می شود!

روزها رد می‌شود،چشمت شــرابی کهنه‌تر

پلکهایت کم کَمَـک تبدیــل به خُــم می‌شود

هرکجا ساکن شوی درنقشه،ماننــد شمال

جمعیت آنجــــا گرفتـــــار تــراکــم می‌شود

چشم بسته،هرکسی بویت کندتوی سرش

باغهای پرگُــــلِ قمصــــــرتجسم می‌شود

ماه را جــــای تو می گیـــرم نمی دانم چرا

اینقــدر این روزها سوء تفــــاهم می شود!

دود کن اسپند را، چشــــم حسود از دیدنت

شورِ شور، اصلا دو تا دریاچه‌ء قم می‌شود

وقتِ شرعی،لطف کن ازپیش مسجدردنشو

موجبــــات سستـــیِ ایمان مردم می‌شود

وسوسه یعنی تو! شالیزارهم یعنی بهشت

بی خودی آدم دچار سیب و گندم می شود

=== دیده درمانی =========

                         خميرت را به خــــونِ ماه ورزانيــــد و در آنی

                     تو را پيكـــــر تراشيدنــــد معمــــاران يونانی!

                 تو را پيكــــر تراشيدند و از تن خستگی ها را

             در آوردنــــد با نوش دو فنجـــان چای سيلانی

         حنــــا بستنـــد گيسوی تو از خون عميق شب

         كشيده چشم و ابروی تورا "محمود" ايرانی*

           بــرای رنـــگ چشمت جوهر دريا و جنگل را

              چه زيبا ريخـــت در بوم نگاهت حضرت مانی

                  خميرت تـا بخشكد داغ لب بود و تن خيس ات

                      از آن دم بـــاز شد بــــازار گرم بوسه پنهانی!

                           توراعرفان وعشق آموخت خواجه حافظ شيراز

                           سخن آموختــــی در محضر سعـدی و خاقانی!

                        كشيــــده از ازل دورِ دهــــانت نقش بـوسيدن

                    نبـــات سرخ تحتــانی...! نبات سرخ فـوقانی!

                تو شاگــــرد اول هر چه دروس دلبری هستی

            تو استـــــاد همه معشوقِ از عاشق گريزانی!

        بريد و دوخت با بــــاد صبا پيراهنی از عشق

        نشـــانده حسن بلقيــــس تو برتخت سليــمانی

           "زليخـا" دلبــری گر ازتو می آموخت مي دانم

                به عشقش جامه ازتن می دريــد آن ماه كنعانی

                     به محض ديدنت از جــــای برخيــزند بيمـاران

                          بنا شد با تماشـــای تو، طبِ " ديــده درمانی"

                             چنيـن شوريـدگی از نشئـــهء سرشار چشم تو

                                  كشــانده عقــل را تا خـــانهء خـواب زمستانی

*اشاره به استاد محمود فرشچیان

=== الهی آمین...===========

خــــــــــدایا... ! به حق دل عاشقان سرگردان

مرا به آنچـــه که بــــــودم دوبــــــاره برگردان

به کدخـــــــدایی ِ آبـــــــادی ِ به دور از عشق

نـــــه این رعیّت ِخــــــــانه خـراب و سرگردان

یقین که عشق وغمش حکم نان انسان است

ولـــــــی امان که اگـــــر در گلـــــو بمـاند نان

جنـــاب ِعشق عجب باغبان بی رحمـی است

دو لاله چیـــدن از آن باغ و این همـه تـــاوان؟!

به قــــدر قدرت هرکس ستــم ســزاوار است

مگـــر که بیـــــد چـــه دارد بـــرابر طــوفان؟!

خـــــــدایا ! بریـده ام از عشـق وزنـدگی دیگر

به آیــــــه آیـــــۀ  توبـــــــه، به جان الـرّحمن

...

تورا بجان شقایق مرا به خــــویش برگــردان

===عشق تو قماری ست کـه بازنده ندارد===========

                                جا می خورد از تـُـــردی ســــــاق تو پرنده!

                            ايمـــان منی سست و ظريف و شکننــده !

                        هم , چون کف امواج «خـزر» چشم گريزی

                    هم , مثل شکوه«سبـــــلان» خيره کننده !

                می خواست مرامرگ دهد آنکه نهاده ست

            بر خــــوان لبـــــان تو , مربــــــای کشنده !

            چون رشتهء ابريشــم قاليچهءشرقی ست

                بر پوست شفــــــاف تو رگ هــــای خزنده!

                    غير ازتو که يک شاخــهء گل بين دو سيبی

                        چشم چـــه کسی ديده گل ميـوه دهنده ؟

                            لب هـــای تو انـــــدوختــهء آب حيات است

                            اسراف نکن اين همـــه در مصـــرف خنده!

                        ای قصهءموعــــود هــــــزار و يکمين شب

                    مشتـــــاق تو هستـــند هزاران شنــــونده

                افسوس که چون اشک , توان گذرم نيست

            از گــــونهء سرخ تــــــو ـ پل گريه و خنده !

        عشــــق تو قماری ست کـه بـــازنده ندارد

    ای دست تو پيـــــــوسته پر از برگ برنده !

=== زندانی==========

ظاهـــراً هر چند می خنــــدم؛ درونم شاد نیست

باد اگر در غبـــغبــــم دیدی به جز غمبــاد نیست

وضـــــع من از منــــظر علم روانـــکاوی بد است

مشکــــلات جسمی‌ام اما به ظـاهر حــاد نیست

مثل شهـــری جنــــــگی‌ام که سالهـا بعداز نبرد

بتازسازی گشتــــــه اما بــــازهم آبــــــاد نیست

بستگی دارد که از «زنـــــدان» چه تعریفی کنیم

هیـــــچ کس در هیــچ جای این جهان آزاد نیست

زود دانستـــــند این دنیـــــــا تمـــــــاشایی نبود

کس از آغـــــاز تولــــد کور مــــــــــادرزاد نیست

حتـــــم دارم تاشکــوه کاخ ساسانی به جاست

گوشه‌ای از چشم شیرین قسمت فرهاد نیست

=== مجنون...===========

                         مجنونم و  خــو  کرده  بـــه  هرگز  نرسیدن

                    با این همه سخت است دل ازچون تو بریدن

               ازتو فقــــط آزردن و هی کــوزه شکستــن

          از من همـــه دل دادن و پــــا پس نکشیدن

     دل  کفتــــر ماتم زده ای بـــود که باعشق

     کــــارش شده بـی واهمــه از بــــام پریدن

          چـــون سرخ ترین سیب در آغـوش درختی

               سخت است تــو را دیدن و از شاخه نچیدن

                    آنگونه دچارت شده یوسُف که خودش هم

                    افتاده  بـــه عاشـق شدن وجامـــه دریدن

               اعجــــــــاز تو مغــرورترین  ساحــره ها را

          وادار نمـــــوده است به انگشت گــــزیدن

     تا این که  به هـرجا ببـــــــرد عطـر تنت را

     واداشتـــه ای  بـــاد صبــــا را بــه وزیـدن

          ای چـــادر گلــدار پریشـــان شده  در بـاد

               خوب است به دنبــال تو یک دشت دویدن

=== مثلاً...============

فرض کــن یـک غروب بارانی‌ست و تو ... تنهـــا نشسته‌ای مثلاً
     بعدش احساس می‌کنی انگار، سخت دل‌تنــگ و خسته‌ای مثلاً

               درهمان لحظه‌ای که این احساس مثل یک ابربی‌دلیل آنجاست
                    شده یک لحــــظه احتمال دهی که ...دلی را شکسته‌ای مثلاً؟

                              کــــه دلـــی را شکستــــه‌ای و سپس، ابرهای ملامت آمده‌اند
                              پلـــــک خود را هم از پشیمــانی روی هم سخت بسته‌ای مثلاً

                    مثـــــلاًهای مثل این هر شب، دل‌خـوشی‌های کوچکم شده‌اند
               در تمـــــام ردیــــــف‌های جهـــــان، تـــوکنــارم نشسته‌ای مثلاً

     و دلی را که این همـــه تنهــاست، ژاپنی ها قشنـگ می‌فهمند
مثل ویرانی هیــــروشیماست بعد از آن جنـــگ هستــه‌ای مثلاً

     فــــــرض کن یک غروب بارانی‌ست و تو ... تنهــا نشسته‌ای اما
          من نبـــــاید زیاد شکـــوه کنــــم من نباید . . . تــو خسته‌ای مثلاً

=== چرا...؟==========

م.خ

                         دلخوشم بانظم ِگیسویت ، پریشــــانی چرا ؟!

                    من که مستم بانسیمی، عطر افشانی چرا ؟!

               آینـــــه در آینـــــه ، امشب کـــه مبهوت تو ام

          مـــــاه را آورده ای بـــــرچین پیشــانی چرا !؟

     گاه می خنـــدی و گـاهی اشـک در می آوری

     آه ... ! عادت کـــرده ای من  را  برنجانی چرا ؟

          بی تو هـــی دور و بــرم ساز مخالف می زنند

               مثل هــرروزت، قناری جان ! نمی خوانی چرا؟

                    با وجــــود سرگـــــرانی های مـردم می زنی

                    بربســـاط عاشقیــــمان چـوب ارزانــــی چرا؟

               جــای هیزم خاطــرات کهنـه مان را یک به یک

          در دل شومینه  می خـواهی بسوزانی چرا ؟

     آخرش می میـرم و یک روز می فهمی کسی

     مثل من عاشق نخواهد شد، پشیمانی چرا؟!

          در کنـــار  من  ولـــی  همــواره  فکـر ِ رفتنی

               تـــازه پیشم آمدی ،قـــدری نمی مانی چرا ؟

=== من آدم نیستم...تقصیر او چیست؟==========

بگـــــــذار تا آخر بريزد ـ آبرو ـ چيست؟
حرف حساب اين دو پاهای دورو چيست؟

آنچه تو مي خــواهی نخــواهم بود ... اينم؛
دنياي "بوف كور"ی ام دنياي پوچی است

از آن كــه هرگـــز نيستم يـك عمر گفتی
پس اين "من " آيينه های روبرو چيست؟

اصـــلاً برايت يــــك مثـــــال سـاده دارم
آن اسم معــروف كتاب"شاملو" چيست؟

"ققنوس در باران"چرا باران، نه آتش ...؟
پيش خودت تحليـل كن منظور او چيست؟

يعني... نبــــود آتش كه ققنـــــوسی بزايد
امروز من اين طوریم اين عين پوچـی است

حــــالا تــــو و اين گـــونه ماندن يا نماندن
حالا ببين تحليــلت از اين گفتــگو چيست؟

عصيـــــان حـــــوا در وجــــودش بود، اما
وقتـــی من آدم نيستـــم تقصير او چيست؟

=== بیشتر به بالا نگاه کنیم ============

روزی یک ﻣﻬﻨﺪﺱ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ،

می خواست ﺍﺯ ﻃﺒﻘﻪ ﺷﺸﻢ ﺑﺎ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﮔﺮﺍنش

 ﺣﺮفی ﺑگوید. ﺍﻭرا ﺻﺪﺍ می زﻧد... ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺷﻠﻮﻏﯽ ﻭ

 ﺳﺮﻭﺻﺪﺍ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻣﺘﻮﺟﻪ نمی شود .ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﻣﻬﻨﺪﺱ10 ﺩﻻﺭ به

ﭘﺎﯾﯿﻦ می اندازد ( ﺗﺎ ﺑﻠﮑﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮبه  سمت او و ﺑﺎﻻ  ﻧﮕﺎﻩ کند ).اما آن

ﮐﺎﺭﮔﺮ10 ﺩﻻﺭ ﺭا ﺑﺮداشته ﻭدرﺟﯿﺒﺶ میگذارد ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﯾﻨـﮑﻪ ﺑﺎﻻ ﺭا ﻧﮕﺎﻩ کند

 ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ می کند .ﺑﺎﺭﺩﻭﻡ ﻣﻬﻨﺪﺱ 50 ﺩﻻﺭ ﭘﺎﯾﯿﻦ می اندازد ﻭ بازهم ﮐﺎﺭﮔﺮ

ﺑﺪﻭﻥ ﺍﯾﻨﮑﻪ به ﺑﺎﻻ ﻧﮕﺎﻩ کند که ﺍﯾﻦ ﭘﻮﻝ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ آﻣﺪﻩ، ﭘﻮل را در جیبش  گذاشت.

ﺑﺎﺭﺳﻮﻡ ﻣﻬﻨﺪﺱ ﺳﻨﮓ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺭابه ﭘﺎﯾﯿﻦ می اندازد ﻭ ﺳﻨﮓ به سر کارگر

ﻣﯿﺨﻮﺭد. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺳﺮش را ﻮ ﺑﻠﻨﺪ کرده ﻭ به ﺑﺎﻻ ﻧﮕﺎﻩ می کند

ﻭﻣﻬﻨﺪﺱ ﮐﺎﺭش رابا او می گوید. توجه کنید...!!!

ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ

 
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ما ﺍﻧﺴﺎﻥها ﺍﺳﺖ ... ﺧﺪﺍوند ﻣﻬﺮﺑـــﺎﻥ ﻫﻤﯿﺸﻪ

ﻧﻌﻤﺖ ﻫﺎ ﺭاﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎ می فرستد ﺍﻣﺎ ﻣﺎﺳﭙﺎﺱ گزﺍﺭ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ .

ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺳﻨﮓ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﺮ ﺳﺮماﻥ میخورد ﮐﻪ ﺩﺭ

 ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﮐﻮﭼﮏ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻧﺪ،

ﺩﺭ آﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧــﺪﺭﻭﯼ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﯾﻢ .

ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃـــــﺮ ﺍﺳﺖ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﺯ

 

ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﻣﺎﻥ ﻧﻌﻤﺘــــﯽ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺭﺳﯿﺪ،ﻻﺯﻡ

ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﯿـــﺸﻪ ﺳﭙﺎﺱ گزﺍﺭ ﺑﺎﺷﯿﻢ

ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑــــﻪ ﺳﻨﮕﯽ ﺑﺮ ﺳﺮﻣﺎﻥ ﺑﯿﻔﺘﺪ.

=== اعتیاد =============

وقتي سكوت ِ دهكـــده  فرياد مي شود
تاريـــــخ، از انحصــــــار ِ تو آزاد مي شود

تاريخ،يـــك كتــاب ِ قديمي ست كه در آن
از زخــــم هاي كهـــنهء من ياد مي شود

از من گرفت دختــــــرِ ِخان هرچه داشتم
تا كي به اهــــلِ دهكده بيداد مي شود؟

خاتون! به رودخانـــــهء قصرت سري بزن
موسي،دل من است كه نوزاد مي شود

با اين غزل،به مـُلكِ سليــــمان رسيده ام
اين مردِخستـته، همسفــر ِ باد مي شود

اي ابروانِ وحشــيِ تــــو لشكــــر مغول!‏
پس كي دلِ خـراب ِ من ، آباد مي شود؟

در تو هزار مزرعه ، خشخاش ِ  تازه است
آدم به چشـــــم هاي تو معتاد مي شود

=== بهترین عسل===========

گرچـــه گاهی حال من مانند گیسوهای توست

چشمـــــــــــــهء آرامشم پایین ابروهای توست

 

خنـده کن تاجــای خون درمن عسل جاری کنی

بهترین محصــول ها مخصوص کندوهای توست

 

فتــــنه ها افتــــــــاده بین روسری هـای سرت

خـون به پا کردی، ببین! دعوا سرموهای توست

 

کــــــــار دنیــــا را بنـــازم که پراز وارونگی ست

یــــک پلنــــگ مدعــــی در دام آهوهای توست

 

فتــــــح خواهم کـــــــردروزی سرزمینت را اگـر

لشـــکری آماده پشت بـــــرج و باروهای توست

 

شهــر را دارد به هم می ریزد امشب ، جمع کن

سینه چاکی راکه مست اززخم چاقوهای توست

 

کــوک کن ، بـــــردار سازت را ، برقصان وبرقص

زنـــدگــــی آهنــــگ زیبـــای النــگوهای توست

 

خـوش به حال من که می میرم برایت این همه

مرگ امـــکانی به سمت نوشداروهـــای توست

 

=== دوست دارم ... آنجا بمیرم=============

دوست دارم جستجــو در جنــــــگل موی تـو را

      ازخــــدا چیزی نمی خــــواهم به جز بوی تو را

            دخـتر زیـبــــای جنـــــــگل های آرام شمــــال !

                  از کـجـــا آورده دستِ بـــــاد گیســـــوی تو را؟

                        آستینت را کـــه بـــــــالا داده بــودی دیـده انـد

                        خلــــــــق ، رد بوســـــهء من روی بازوی تو را

                  چشمهــایت رامراقب بــاش،می ترسم سگان

            عــاقبـــت در آتـش انــدازنـــد آهــوی تــــــو را

      کاش جــــــــای زندگی کردن درآغوشت،خدا

قسمتم می کـــرد مردن روی زانوی تـــو را

 

===دلتنگ==========

I Really Miss You, My Friend

I really miss you

I have other friends
Whom I talk to
But it's not
The same

You have such
A deep understanding
Of who I am
I hardly have to
Speak any works

And you know just
What I am saying
I really miss you
And I want to be sure
That you know
That no matter where I go
Whom I meet
Or what I do
I'll never find
As deep a friendship
With anyone as I
Have with you

دوست من، واقعاً دلتنگ توئم

واقعاً دلتنگ توئم

دوستان بسیاری دارم
که می توانم با ایشان گفتگو کنم
ولی تو
چیز دیگری هستی
تــــــــــــــو
آن چنان مرا خوب می شناسی
که بدون این که لب بگشایم
می دانی
که چه می گویم

واقعاً دلتنگ توئم
و می خواهم این را
حتماً بدانی
مهم نیست به کجا می روم
و که را می بینم
یا چه می کنم
هرگز
دوستی ای چنین ژرف
که در وجود تو یافته ام را
در دیگری نخواهم یافت

===جهان بنا شده با اشتباه خیلی ها===========

                              از آن شبی کــــه شدی دلبخــــواه خیلی ها

                         کمــــی عــــوض شده با من نـــگاه خیلی ها

                    چقـــــدر پشت ســـــرم حرفهـــــــای نامربوط

               شکستـــــــه حرمتـــــــم از افتضاح خیلی ها

          هـــــزار مرتبـــــه گفتی کــه بی تو می میرم

          به (پــــــام) ماندی و سق سیـــــاه خیلی ها

               گـــــــذاشت روی دلــــم داغ چشمهــــایت را

                    و پشت کـــــردی و رفتــــی به راه خیلی ها

                         همینکه رد شدی از من به رسم خوشحالی

                              به آسمـــــــان زده می شد کــــلاه خیلی ها

                                   من ازتمــــــــــامی حقــــــــــم گـذشته ام اما

                                   خـــــــــدا نمی گــــــذرد از گنــــــاه خیلی ها

                              چه اشتبـاه عجیبی ست عشق!می بینی؟

                         جهــــــان بنـا شده بــــا اشتبـــــــاه خیلی ها

                    تــــــو رفتــــــی و نـــرسیــــــدم به آرزوهایم

               و ســــوخت زنـــــدگی من بــــه آه خیلی ها

===شراب و شوکران==========

ﺍﻣﺸﺐ ﺷـــــﺮﺍﺏ ﺧـــــــــﺎﺻﯿتش ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻧﺪﺍﺩ

ﺁﺗﺶ ﮔــــــــــﺮﻓﺖ ﺟﺴﻢ ﻭ ﺳﺮﻡ ﺭﺍ ﺗﮑـــﺎﻥ ﻧﺪﺍﺩ

ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﮐﻪ نشئـــه ﺷﻮﻡ ﻏﺮﻕ ﺧﻮﺩ ﺷﻮﻡ

ﺍﯾـــــﻦ ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎﯼ ﻟﻌﻨﺘـــﯽ ﺍﺻـــــلاً ﺗﻮﺍﻥ ﻧﺪﺍﺩ

ﻣﻔﻬـــﻮﻡ ﺧﻨــــــــﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﺗــــﻮ ﺭﺍ ﺑﻌﺪ ﺩﯾـــﺮ ﻫﺎ

ﻓﻬﻤﯿــــــــﺪﻩ ﺍﻡ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺁﺏ ﻭ ﻧﺎﻥ ﻧﺪﺍﺩ

ﻣﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺗـــــﻮ ﺩﺭﺩ ﻭ  ﻓﻘﻂ ﺩﺭﺩ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ

ﺩﯾﮕــﺮ ﺑــﻪ ﺯﯾـﺮ ﻋﮑﺲ ﺗﻮ ﺍﯾﺴﺘــــــﺎﺩﻩ ﺟﺎﻥ ﻧﺪﺍﺩ

ﺁﯾـــــــــﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺧـُـــﺪﺍ ﻣﯽ ﭘـــﺮستیش

ﺩﺭ ﻋﺸـــﻖ ... ﺩﺭ ﺷﮑﺴﺘــــﻦ ﺗﻮ ﺍﻣﺘـﺤﺎﻥ ﻧﺪﺍﺩ؟

ﻫـــــــﺮ ﺩﻭ ﭼــﻪ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﻗﺸﻨــﮕﯽ ﮐـﻪ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ

ﺑـــﺮ ﺗــــﻮ ﺷﺮﺍﺏ ﻭﺻـﻞ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺷﻮﮐـﺮﺍﻥ ﻧﺪﺍﺩ

===دوای درد عاشق =========

گاهی شرارشرم وگاهی شــورشیــدایی است

این آتش ازهـر ســر که برخیزد تماشایی است

دریـــــا اگر سر می زند بر سنــــــگ حــق دارد

تنـــــــها دوای درد عاشق نــاشکیبــــایی است

زیبای من ... روزی که رفتـــی با خــــودم گفتم

چیـــزی که دیگر بر نخواهد گشت زیبایی است

راز مرا از چشـــــم هایم می تــــوان فهمیــــد

این گریه های ناگهــــان ازتـرس رسوایی است

این خیـــــــره ماندن ها به ساعت های دیواری

تمـــــرین برای روزهایــــی که نمی آیی است

شاید فقـــــط عاشق بداند « او » چرا تنهاست

کامل ترین معنــــــا بــرای عشق تنهایی است

=== امید دیدار =========

این چیست که چون دلهـره افتاده به جانم

حـــــــال همـه خوب است- من اما نگرانم

در فکــــر تو بستم چمـدان را و همین فکر

مثل خـــــوره افتـــــاده به جـانم که بمانم

چیزی که میان من وتو نیست غریبی ست

صــــد بار تو را دیده ام ای غــم به گمانم؟!

انــگار که یک کوه سفر کرده از این دشت

اینقــــدر که خالـــی شده بعد از تو جهانم

از سایه سنـــگین تو من کمتــــرم آیا...؟!

بگذار به دنبــــال تو خـــــــــود رابکشـانم

ای عشق...! مـــرا بیشتـر از پیش بمیران

آنقــــدر کــــــه تا دیـــــــدن او زنده بمانم

===عشق یا دوست داشتن؟============

عشق

در لحظه

پدید می آیــد

و دوست داشتن

در امتــــــــداد زمــان

این  اساسی ترین تفـــــاوت

میان عشــق و دوست داشتن است

دوست داشتن بایک سلام شروع می شود

و عشق با یک نگاه

دوست داشتن با یک دروغ از بین می رود و عشق با مرگ

از عشق هرچه می نوشیم سیراب تر می شویم

و از دوست داشتن هرچه بیشتر تشنه تر

شما کدام را می پسندید؟

دوست داشتن یا

عشق

=== دل دیوانهء تنها ...دل تنگ=========

سر خود را مزن اين گونه به سنگ،

دلِ ديوانــــــه‌ء تنها... دلِ تنــــــگ!! 

منشين در پس اين بهت گــــــــران

مَــــــدَران جامـــه‌ء جان را، مَدَران!!

مكن اي خسته دراين بغض درنگ..

دلِ ديوانـــــــــه‌ي تنها ... دلِ تنـگ!


پيش ايـــــــــــن سنـــــــــگ دلان

قـــــــدر دل و سنــــــگ يكي‌ست

قيل وقال زغن وبانگ شباهنگ يكي‌ست

ديدي آنرا كه تو خواندي به جهان يارترين

سينه را ساختي از عشقش سرشارترين

 آنكه مي‌گفت منم بهر تو غم خــــوارترين

چه دل آزارترين شد... چـــــه دل آزار ترین؟ 

نالـــــــــــــــــــــه از درد مكــــــــن،       

آتشي را كه در آن زيسته‌اي

سرد مكن

 

با غمش باز بمان

سرخ‌رو باش از اين عشق و سرافراز بمان


راه عشق است كه همواره شود از خون، رنگ

دلِ ديوانـــــــــه‌ء تنــــــــها ... دل تنگ!

=== بت پرست =============

                    اسمت میـــان خـــــاطره ها چفت وبست شد

               آدم پس از نـــوشتـــن اســم تـــــو پست شد

               از فــرط بی کسی بـه همین جـــا بسنده کرد

                    مردی که با دو قطــــره از اشک تو مست شد

                         مردی شبیـــــــه من به تویــــــی مثل التهاب

                         درگیـــــر یــــک حضــور سراپـــا شکست شد

                    در آخــرین نفس بــه خـودش خط کشید و مرد

               مثـل همان کسی که به چشمت نشست شد

               طـــرح من و نــــــوازش مشکــــوک قلب تـــو

                    مثل تضـــــــاد بین ابوالفـــــــضل و دست شد

                         وقتـــی  شنیــد  شرط  مسلمانـــی  تـــــو  را

                   صـــد دل نماز خواند و سپس ...بت پرست شد

=== یاد باد ===============

یاد آن شب که صبــــــــــا در ره ما گل می ریخت

بر سر مــــــــــــــا ز در و بام و هوا گل می ریخت

سر به دامان منت بود و ز شـــــــــــــاخ گل سرخ

بر رخ چون گلت آهسته صــــــــــبا گل می ریخت

خاطرت هست که آن شب همه شب تا دم صبح

شب جدا شاخه جـــدا باد جــــــدا گل می ریخت

نسترن خـــــــــــــــم شده لعل لب تو می بوسید

خضر گوئی به لب آب بقـــــــــــــــا گل می ریخت

زلف تو غرقه به گل بود و هر آنگــــــــــاه که من

می زدم دست بدان زلف دو تا گـــــل می ریخت

تو به مه خیره چو خوبان بهشتی و صبـــــــــــــــا

چون عروس چمنت بر سر و پا گــــــل می ریخت

گیـتی آن شب اگر از شادی ما شـــــــــــــاد نبود

راستی تا سحر از شاخه چــــرا گل می ریخت ؟

شــــــــادی عشرت مابـاغ گــل افشان شده بود

که به پای تو و من از همه جــــــا گـل می ریخت

=== گم===========

                    ماه وقتی در شب موهــــــای تو گم می شود

                کـــــاروانی بیــن ابــــــروهای تو گم می شود

            ناخــــــدا هر قـــــــدر دریــــا را بلد باشد شبی

        کشتی اش در موج گیسوهای تو گم می شود

    وحشتم از مرگ خیلی کمتر است از لحظه ای

    که سری بر روی زانـــــو های تـو گم می شود

        کــــاروان ســـــالار من! زنــگ شتـر های عرب

            لای آواز النـــــــــگـو های تـــــــو گم می شود

                مانده ام یـا آسمان در چشمهایت مخفی است

                    یــــــــــا زمین در بین بـازوهای تو گم می شود

=== گمان مبرید همیشه خونسردم ============

گمان مبر که همیشـــــه صبــور وخونـسردم

همیشــــه سخت ومقــاوم شبیــه یک مردم

من از تفــاهـــــــــم پائیـــــز و مـرگ مـی آیم

وَ سـردم است وَ سـردم وَ سَ سَ سَ سـردم

گمـــــان مبر که همیشه، بُتـَـم ... نه ابراهیم

قســــــم به ذات تـبـر، پیش تــــــو کم آوردم

به بـرکه بـرکهء چشمت قســــــم شبی آخر

درون آبـی ایــــــن چـشـمه غرقه مـی گردم

فقـــــط برای من اینـــــجا صـدای تو خوبست

و قـُـرص صــــورت ماهـــــــت مُسَکـِـّن دردم

قســـــم و اَشهــــــــدُ اَن لا اِلـــــه اِلا ... تـــو

قســـــم و اَشهـــــدُ ... دل را به نام تــو کردم

 بـه زیر چـهــرهء سردم گــدازهء عشق است

اگر چــــه باز بـــــه ظاهــر صبور و خونسردم

=== چه بودیم...چه هستیم============

درد من این روزهــــــا از جنس دردی دیگر است

کوچه ات بی من مسـیر کوچه گردی دیگر است

راه آن راه است و کفش آن کفش و پـا آن پا ولی

رهنــــــورد این بــــــــار اما رهنوردی دیگر است

فـــرق ما در " آنچه بودیم" است با" آنچه شدیم"

توهمان زن هستی و این مرد مردی دیگر است!

نقشهء گنجی که من میخواستم پیش تونیست!

ظاهـــــــرا در سینهءدریـــــانوردی دیگـــر است

چشمهایت را کــه بستی با خودم گفتم : جهـان

باز هــــم در آستان جنــــــگ سردی دیگر است

در درونــــــــم جنگجــــــــویی از نفس افتـاده و

با وجـــــــــود این به دنبـــــال نبردی دیگر است

وقت خوشـــــــــحالی ندارم! زنــــدگی من فقط

داغ روی داغ و دردی روی دردی دیگــــــر است

===آخر چه شد؟===========

     هر چه گفتی سر به زیر انداختم! آخر چه شد؟

          با بدی های تو عمـــری ساختم ! آخر چه شد؟

               حکــــــم دل تـــــا لازمت شد ؛من در آغاز قمار

                    بــــــرگ سر را بر زمین انداختـم! آخر چه شد؟

                         تـا قـــــراول ها به قصـــــد ارزیـــــــــابی آمدند

                         پرچـــــم تسلیـــــــم را افراختم! آخر چه شد؟

                    قیمت این«جان به دربردن»غرورم بوده است!

               بــــــــاج را در موعدش پرداختم! آخر چه شد ؟

          چون سواری که به چشمش تیرِزهرآگین زدند

          مثل کوران من به هرسو تاختم! آخر چه شد ؟

               گفته بودم سنگری محکم تر از تسلیم نیست!

                    من که قبل ازجنگ خودراباختم؛ آخر چه شد؟!

=== چیزی که  عیان است...==========

        ناخــــــوش شده ام درد تــــــــــو افتاده به جانم

            باید  چـــه  بگـــــویم  به  پرستـــــــار  جــــوانم؟

                باید چه بگــــــــویم؟ تو بگــــــــو، ها ؟ چه بگویم

                وقتی کـــــــه نـــــدارد خبــــر از درد نهـــــــانم؟

            تب کـــــــرده ام امــا نــــــه به تعبیر طبیــــــبان

        آن تب کـــــه گــــل انــــــداخته بـر گـــونه جانم

        بیمـــــاری  مـن  عــــامل  بیـــــــــگـانـــه  ندارد

            عشـــــق تو به هــم ریختــــــــه اعصاب و روانم

                آخــر چـــــــه کنــــد بادل من علـــــــم پزشکی

                    وقتی کـــــه به دیدار تو بستـــــــــــه ضربــانم؟

                        لب بسته ام از هر چه سوال است وجواب است

                        می ترسم  اگـــر  بـــــاز  شود  قفــل دهانـــم-

                    این گــُـــرگ پرستــــــار به تلبیــس دمـــــاسنج

                امشـــــب بکشـــــد نـــــام تـــو از زیـــر زبانــم!

            می پرسد و خاموشـم و می پرسد وخاموش...

        چیزی کــــه عیـــــان است چه حاجت به بیانم*

===بخاطر دوستان پاییزی============

بخاطر رفتن و رفتن...

و خیس شدن زیر باران های پاییزی

بخاطر بوی مست کننده خاک باران خورده کوچه ها

بخاطر غروب های نارنجی و دلگیرش

بخاطر شب های سرد و طولانی اش

بخاطر تنهایی و دلتنگی های پاییزی ام

بخاطر پیاده روی های شبانه ام

بخاطر بغض های سنگین انتظار

بخاطر اشک های بی صدایم

بخاطر سالها خاطرات پاییزی ام

بخاطر همهء دوستان پاییزی ام

پاییز را دوست دارم،

بخاطر خود پاییز

و من عاشقانه پاییز را دوست دارم...

===دوستان معجزه زندگيند ==========

دوستان معجزه زندگيند.

گاه در اوج غم و غصه و درد،

يادي از خنده و يا لبخندي

گرهي از دل پردرد تو را وا بكند،

مرهم زخم تو پيدا بكند.

گرچه شايد، حتي،

نه تو او را ديدي

و نه اميد به ديدارش هست.

ولي از بوي خوش پاكي و زيبايي او

که در این نزدیکی است،

دل طوفان زده ات گرم شود.

و تو خود مي بيني

غرق شادي شده اي.

همه، شادي شده اي.

پس تو هم باور كن

دوستان معجزه زندگيند.

=== پاییز مهربان============

پاییز برگشته

حتما

برگی افتادنش را فراموش کرده بود

پاییزی که من می شناسمش

آن قدر ها مهـــربان هست

که حتــــی به خاطر

یکی هم که شده

ازسفربازگردد

============== راز ===============

=== از دور ديدنت =======

می تــــرسم از جسـارت از دور دیدنت

امــا منـــم...وعــــــادت  از  دور دیدنت

خیلی عجیب نیست اگریک زمان شدم

سرخـــورده  از  خجالت  از  دور دیدنت

اما هنوز هم که هنــوز است دلخوشم

با شـــوق بـــــی نهــایت از دور دیدنت

دنیای تلـــــخ دفتر من شـعر می شود

تـــــامی رسم به ساعت از دور دیدنت

امروز هــــم اسیر همین بیت ها شدم

از دست رفـــت فـرصـــت از دور دیدنت

=== هنوز=========

دلم آشفتــــــــهء آن مايـــــهء نـــــاز است هنوز

مـــــــرغ پر سوختــه در پنجــهء بــاز است هنوز

 

جــــــان به لب آمد و لب بر لب جــــــانان نرسيد

دل به جـــــــــان آمـد و او بـر سر ناز است هنوز

 

گـــــرچه بیــگانه زخود گشتم و دیـوانه ز عشق

یار عــــاشق کش و بیــــــگانه نــواز است هنوز

 

خـــــــــــاک گردیــــــــــدم و بر آتش من آب نزد

غــافــــــــل از حسرت اربــــــاب نیاز است هنوز

 

گر چه هر لحـــــظه مدد می دهدم چشم پر آب

دل ســــــــودا زده در سـوز و گــداز است هنوز

 

همه خفــتند بــــــه غیر از من و پروانه و شمـع

قصـــــــهء ما دو ســه دیـــوانه دراز است هنوز

 

گر چه رفتی ز دلـــــــــم حسرت روی تـو نرفت

در این خــــانه بــه امیــــــــــد تو باز است هنوز

 

این چه سوداست عمــــادا که تــو درسر داری

وین چه سوزیست که در پردهء سازاست هنوز

=== لیلی روزگار ماشینی============

                              سیب غلتــــان رودخانــهء من! آهوی نقش بسته بر چینی!

                         پری قصــــــه های کودکــی ام ! قالــی دستبــاف ِ تزیینی!

                    خُنــــــکای نسیم اول صبــــح! گرمیِ چـــــای عصرپاییزی!

               به چه نـــــامی ترا صدا بزنم؟ لیــــــلیِ روزگـــــار ماشینی!

          دور مجنــــون گذشت اینــک من دور لیـــــلا گذشت اینک تو

     دست بردار از این حــــــــــکایت تلخ تا بگویم چقدر شیرینی

     از کـــدامین عشیره ای بانــو که دراین شهـر آسمان زنجیر

          شیـــــر از آفتـاب می دوشی میــوه از باغ مــاه می چینی

               ای جهان برمدار مردمکت،چشم بردارم ازتو؟ ممکن نیست

                    منم آنکس کـــه زندگی کـــرده سالها با همین جهـان بینی

                         گیســـــوان سیـــــاه پوشت را روی دیـــــوار شانه ها آویز

                         تا ببینـی غزل سرایان را همــــــــه مشتـــــاق شعر آیینی

                    جنبش سبزفتنـــــه انگیــزی اگـــر از جای خویش برخیزی

               کودتاچــــیِ مخملی دامن!، شورشی! بهتر است بنشینی

          عشق حق مسلم من و توست مابقـی را به دیگران بسپار

     هرچه داری اگربه عشق دهی کافرم گر جُو یی زیان بینی

 

===بازوان پیچکی =============

کجـــاست دختر پاییز ... بــاغ کودکی ات

     کـــلاه پوپکـی و سینـه ریــز میخکی ات

          دلــم گرفته ودنبـــال خلوتــــی دنجــــم

               که باز بشکفم از بوسه ی یواشــکی ات

                    کــه باز بشکــــفم و باز بشکفـتم با تـــو

                    کمی برقــــــص مرا در لباس پولکی ات

               چقدر خــــاطره دارم از آن دهان مَـلَـس

          زبــان شیـــــــرینت بــا لب لواشکـی ات

     شبـی بغــل کن و بر سینـه ات بخوابانم

     به یاد حسرت شبهای بی عروسکی ات

          چگـــــونه در ببرم جان از این هوا تو بگو

               اگر رهـــا شـوم از" بازوان پیچــکی ات"

                    اسیــر و شادم چــو بـادبـادکـی بستــه

                         به شاخه های درختان باغ کودکی ات !

===همیشه دل نگران تو بوده ام==============

نشستــــــه ای و نگاه تو خیـــره بر ماه است

همیشه دلخوری ات با سکـــوت همراه است

خدا کنـــــــد که نبینم هـوای تـــو ابـری است

ببخش ! طــاقت این دل عجیـب کـــوتاه است

همیشــه دل نگران تو بـــوده ام، کــم نیست

همیشه دل نگـران ِ کســــی که در راه است

بتـــــــاز اسب خــودت را ولــی مـراقتب باش

کـه شرط ِ بــردن بــازی ســـلامت شاه است

 نمی رسد کسـی اصـــلا بـه قــله ی عشقت

گنـــــاه پای دلــــــم نیست! راه،بیــراه است

به کوه ِ رفتــــــه به بادم ، نسیم تــو فهـماند

که کاه هرچه که باشدهمیشه یـک کاهست

ببنــــــد پـای دلم را به عشق خـود ، ایـن دل

شبیه حضرت چشم تو نیست! گمـراه است

به بغض چشم تواین شعر، اقتدا کرده ست

که طـاعت شب و روزش اقامـه ی آه است

قصیده هرچــــــه کند عشق را نمی فهمد

عجیب نیست که چشمان توغزلخواه است

تو هستی و همه دردشعر من این جاست؛

که باوجود تو بغضم شکسته ی چاه است

=== برگشت==============

مثل نسیمــــــی لای مــو پیچیـد ، برگشت
انــــــگار از عاشق شــدن ترسید! برگشت
 
خـوشبختـــی ام این بـــــار می آمـد بماند
یک دفعــه از هم زنـدگی پاشید ، برگشت
 
ماننـــــــدگنجشـــــکی کـه از آدم بترسد
تا از کنـــــــــارم دانه ای را چید ،برگشت
 
آن روز عــــــزرائیــــــل می آمد سراغم
دست تــــورا برگـــردنم تـادیـد برگشت!
 
اوهم فریب قـاب عکسی کهنـه را خورد
با شک می آمد گرچه بی تردید برگشت
 
بعد از تــــو شـادی بازهــم آمد به خانه
اما نبــــودی، از همین رنجید ، برگشت
 
مثل فقیـــــر خستــه ودرمانده ای که
از لطف صـاحب خـانه نــاامید برگشت
 
بعد از تو دیگـــر دشمنــانم شاد بودند
اما غـــــم من تازه از تبعیـــد برگشت
 
بعد از تو هردفعـه دلم هرجا که پر زد
مثل نسیمی لای مو پیچید ، برگشت!

=== خواب ==========

در خـــواب چراغ تا سحر دستم بود

در خواب کلید هرچه در، دستم بود

زیباتر از این خواب نـــــدیدم خوابی

بیدار شدم دست تو در دستـم بود

===چشمان تو============

وقتی نـــــــــگاهم می کند بــــادام چشمت

دل را بــه یغمــــا می بــری با ، دام چشمت

تــو قطـــــره قطــره می چــکانی از نگاهت

من جرعه جرعه می خـورم ازجــام چشمت

چــــــون ماهـــیِ بی تاب ِ یک تالاب شیرین

غـــرقـــــــــــم درون بـرکـــهء آرام  چشمت

زیبـا ترین تنــدیس شعـــــــرم ، وصـف رویت

سرکــش تـرین اسب غــرورم ، رام چشمت

انــــــگار بر من وحـی نـازل کــرده خورشید

وقتی به چشمــم می رسد پیـغام چشمت

محـــــکوم تبعیــــدم بــه شهــردور عشقت

طبـــــــق همیـن قـانون استــعلام چشمت