دیگه ...
نمی خوام
توی این تاریکی
محض زنــــدگی کنم
می خـــوام جایی برم که
هیـــچ کس نتــونه پیــدام کنه
شهری که آدماش از جنس شیشه
باشن کوچه ای که هیچ وقت تاریک و
ساکت نبـاشه پروانه هایی داشته
باشه که تو بادکنک شیشه ای
دست پا نزنن قبرستونی که
وقتی اونجــا پا می ذاری
مرده هاش بیدار
نشن و این
است
رویای شهر آرزوی من
نمی خواهم خدایم بیکران باشد
به خـــدا وقــت خدا حافظــي ات نيست نرو
نكند فكــــر كني در دل من مهـــر تو نيست
گوش كن نبض دلم زمزمه اش چيست نرو
كاش اين ساده دلي هاي مــرا كرده قبول
به خـــدا در دل من مهــر كسي نيست نرو
حجم شب طي شدومن پشت سرت دادزدم
كـــه بمان زندگيم ،عشق صباحيست نرو
گرچه دل دفتر عاشق شدگان سوخت ولي
باز ازان مانده هنوز اسم تو در ليست نرو
ترس من گم شدن عقربه ها نيست ولي
بي گمان راه توآخر به دو راهيست نــرو
در
روزگاری
که افراد "عشق"
را در نگاه ها،
برجستگی اندام
گیسوی پربشان،
شکاف سینه
و جیب پر پول
جست و جو می کنند....
ترجیح می دهم در گوشه ای از تنهایی بمیرم
ولی ثانیه ای اینگونه عاشق نباشم
نه اندوه ماندنی است
و نه هیچ یک از مردم این شهر عجیب
به حباب لب رودخانه قسم...!
غصه ها خواهند رفت
آنچنان که ...
فقط خاطره اش خواهد ماند
غم بیهوده مخور...!!!
گفتم : به دام اسیـــرم گفتا که: دانه بامن!
گفتم : که آشیان کـو؟ گفتا: آشیانه با من!
گفتم : که بی بهارم شوق ترانه ام نیست
گفتا : بیــــا به گلشن شـور تــرانه با من!
گفتم : بهــانه ای نیست تا پرزنم به سویت
گفتا: تـــــو بــال بگشـا راه بهــــانه با من!
گفتم : که خان و مانم درکار عاشقی رفت
گفتا : به کــــار خود باش تدبیر خانه بامن!
گفتم : به جرم شادی جور زمان مرا کشت
گفتا: تو شــــادمان باش جـور زمانه با من!
گفتم : ز عشق بـــازی در کس نشان ندیدم
زد بوســـه بر لبـــانم گفتا : نشـــانه بـا من!
گفتم :دلم چومرغیست کز آشیانه دور است
دستــی به زلف خود زد گفت آشیانه با من!
گفتم : ز مهربــــانان روزی گـــریزم آخــــــر
گفتا : که مهربان باش اشک شبانه بامن!
نه به یکبار و به ده بــار، که صد بار بگــو
"دوستم داری؟" را ازمن بسیار پــرس!
"دوستت دارم" را بـــــا من بسیــار بگو
فریدون مشیری
نهال بودن شرط نیست
درخت باش!
تا شکوه بهار را دریابی
و شکوفه بباری
بگذار شانه هایت
پناهگاه پرستو ها باشد
در این فصل بی آواز
درخت باش!
و تا بهار بمان
هرچند تیشه ها
خران ریشه ات را خواب می بینند
من زخم هایت را می شناسم
سرخ تر از لب های انار
سخن می گویند
و پریشان تر از گیسوان آتش
تنت را می نوازند!
برای فهم بهار
نهال بودن شرط نیست
و تو آن درختی
که تا همیشه سبز تن می ماند
بی ان که دعا برای شاخه های شکسته را
فراموش کند
صبوری ات را در طنطنه های آواز توفان
شنیده ام
ماندنی ترین!
با تو عشق، هنوز آبرویی دارد!
سالها رفت و هنوز
یک نفر نیست
بپــــــــــــرسد از من
که تو از پنجره ی عشق چه ها می خواهی؟
صبح تا نیمه ی شب منتظری
همه جا می نگری
گاه با ماه سخن می گویی
گاه با رهگذران
خبر گمشده ای می جویی
راستی گمشده ات کیست؟
کجاست؟
صدفی در دریا است؟
نوری از روزنه فرداهاست
یا خدایی است که
از روز ازل ناپیداست...؟
کـوچـک تــر
کـــه بودیـــــم
ایمانـمان بـزرگـتـر
بـــــود. بـی محـــابـا
بـادبادک مـی ساختیم و
نمی تـرسیـدیم باد نباشــد
روزی
فرشته از
شیطان پرسید:
قویترین سلاح توبرای
فریفتن انسانها چیست؟
شیطان گفت: به آنها میگویم
«هنـوز فـرصـت هست».
شیطان پرسید: قــدرتمندترین
ســــلاح تــو بــرای امید
بخشیدن به انسانها
چیست؟فرشتــــه
گفت: به آنها
میگویم:
«هنـوز فرصت هست».
کسی که به خودش عشق می ورزد The man who loves himself
چنان از عشق لذت می برد ، enjoys the love so much
چنان شاکر می شود Becomes so blissful
که عشق سر ریز می گردد ،that the love starts overflowing
و به دیگران می رسد ، it starts reaching others
عشق ناگریز سوی دیگران راه می یابد. It has to reach
اگر می خواهی با عشق زندگی کنی ،! If you live love
بایستی آن را با دیگران تقسیم کنی . you have to share it
برف می باردوطفلان...همه شاد
برف می باردویاران...همه مست
سینه ریز الماس ...
از گلوی فلک پیر گسست
قند می ساید...
به سر تازه عروسان دیار من و تو
بر سر شهر من و کوی من و برزن من
شده پر برف همه دامن من
برف می بارد و هر دانه برف
پیک خوشبختی هاست
ای فلک ...! قند بسای
بر سر تازه عروسان دیار من و او
بر سر این همه عاشق ،
که در این شهر قشنگ
راه دل می پویند
کاج ! بر سر زده تاجی
همه الماس سپید
دانه ها روشن و نورانی و پاک
می نشیند برِ خاک ،
می زداید ز دلِ پر اندوه
شیروانی ، همه زنگ غم ایام دراز
و من از دیدن برف
یاد آن یار ز کف رفته زدل می بینم
که مرا دست بدست
به همه کوچه و پس کوچه ی شهر
می کشید از پی دل خرم و مست
برف می بارد و من
باز در این کوچه ی پاک
که زمانی من و او دوش بدوش
می گذشتیم ؛ پر از قصه ی دل...!
کاش یکشب
که از این کوچه گذار است مرا
ردّ پایی چون بخت
به من سوخته نزدیک شود
سپس این دیده پیوسته به راه
یکدمش بیند و ... تاریک شود
و زنجیر کردن یک روح را یاد خواهی گرفت
یاد خواهی گرفت که عشق تکیه کردن نیست و رفاقت اطمینان خاطر
یاد می گیری بوسه ها قرار داد نیستند و هدیه ها عهد و پیمان معنی نمی دهند.
یاد می گیری که همه ی راههایت را امروز بسازی که خاک فردا برای خیال ها مطمئن نیست
و آینده امکانی برای سقوط به میانه ی نزاع در خود دارد
کم کم یاد می گیری که حتی نور خورشید می سوزاند اگر زیاد آفتاب بگیری
یاد می گیری که باغ خود را بکاری و روحت را زینت بدهی
بجای اینکه منتظر باشی که برایت گل بیاورد
یاد میگیری که می توانی تحمل کنی
یاد می گیری که محکم هستی
که خیلی می ارزی
و یاد می گیری و یاد می گیری که
باهر خدا حافظی چیزهای جدیدی یاد می گیری
کاش چون پاییز بودم ، کاش چون پاییز بودم
کاش چون پاییز خاموش و ملال انگیز بودم
برگهای آرزوهایم یکایک زرد میشد
آفتاب دیدگانم سرد میشد
آسمان سینه ام پر درد می شد
ناگهان طوفان اندوهی به جانم چنگ میزد
اشکهایم همچو باران
دامنم را رنگ می زد
وه ، چه زیبا بود اگر پاییز بودم
وحشی و پر شور و رنگ آمیز بودم
شاعری در چشم من می خواند ، شعری آسمانی
در کنار قلب عاشق شعله میزد
در شرار آتش دردی نهانی
نغمه من ...
همچو آوای نسیم پر شکسته
عطر غم می ریخت بر دلهای خسته
پیش رویم
چهره تلخ زمستانی جوانی
پشت سر
آشوب تابستان عشقی ناگهانی
سینه ام
منزلگه اندوه و درد و بدگمانی
کاش چون پاییز بودم ، کاش چون پاییز بودم
خدایا ,
خطا از من است , می دانم
از من که سالهاست گفته ام
" ایاک نعبد "
اما به دیگران دلسپرده ام
از من که سالهاست گفته ام
" ایاک نستعین "
اما به دیگران تکیه کرده ام ...
اما تو رهایم نکن ... !!
" یارب العالمین"
ما در نهـــــان،
به آنـــانی دل می بندیم که
دوستمـــــان ندارند، و در آشکارا از
آنانی که دوستمـــــــان دارند غافلیــم.
شایداین است دلیل تنهایی ما.هر
کس به اندازه عصیانی که
دارد ارزش دارد
باز باران٬ با ترانه
میخورد بر بام خانه
خانه ام کو؟
خانه ات کو؟
آن دل دیوانه ات کو؟
روزهای کودکی کو؟
فصل خوب سادگی کو؟
یادت آید روز باران
گردش یک روز دیرین؟
پس چه شد دیگر٬
کجا رفت؟
خاطرات خوب و رنگین
در پس آن کوی بن بست
در دل تو٬ آرزو هست؟
کودک خوشحال دیروز
غرق در غمهای امروز
یاد باران رفته از یاد
آرزوها رفته بر باد
باز باران٬ باز باران
میخورد بر بام خانه
بی ترانه ٬ بی بهانه
شایدم٬ گم کرده خانه
دوستی قافیه باران است ...
من اگر پاییزم ...
و درختان امیدم
همه بی برگ شدند ...
تو بهاری
و به اندازه ی باران خدا
زیبایی ...
بی عصـا بــه آب خواهم زد
موسی اگر ایمـان داشت
من امیـــد دارم
نــرســیــده به پیچ بــعــضــی خــاطــره هــا ...
بــایــد بـنــویـسـنــد :
آهســته تربــه خاطر بـیــاوریــد ...
خطر ِ ریزش ِ اشک !
مثل ذرات هوا ميخواهم
كوه در حسرت يك جرعه طنين
من تو را مثل صدا، مثل صدا ميخواهم
***
تو به من نزديكي
مثل خورشيد به گل
مثل تصوير به آب
مثل آواز قدمهاي دو همراه به پل
با حضور تو نميترسم ازين تاريكي
***
با تو از خلقتم آگاه شدم
با تو فهميدم انسان هستم
من تو را مثل خدا ميخواهم
بگذار
راحت و ساده بگويم، يارا
من تو را ميخواهم
=======عمران صلاحي========
چند روز بعد
بلوتوث «غرق شدن واقعی يك آدم»
سوژه خنده و تفريح
شبنشينیها شد.
من به زخم کسی نمک نزدم
تا کنون به کسی کلک نزدم
من همینم ،همین که می بینی
هیچ بر چهره صورتک نزدم
من مسیح همیشه مصلوبم
گرکتک خورده ام کتک نزدم
باعث اضطراب گل نشدم
سنگ بر بال شاپرک نزدم
به عیار کسی ندارم کار
من به جز خویش را محک نزدم
تو دوست داشتنی هستی اگر ...
دردهایت تو را از دیدن دردهای دیگران کور نکرده باشد.
... تو زنده هستی اگر ...
امیدهای فردا برایت بیشتر از مشکلات دیروز اهمیت داشته باشد.
تو با شرافتی اگر ...
آبروی دیگران را مانند آبروی خودت محترم بدانی.
تو آزادی اگر ...
خودت را کنترل کنی، نه دیگران را!
تو بخشندهای اگر ...
بتوانی به همان زیبایی که میگیری، به دیگران ببخشی.
تو مهربانی اگر ...
وقتی دیگران مرتکب اشتباهی میشوند که تو هم
در خود سراغ داری، آنها را ببخشی.
تو شادی اگر ...
گلی را ببینی و به خاطر زیبایی آن خدا را شکر کنی.
تو زیبایی اگر ...
احتیاج به آیینه نداشته باشی تا این را به تو بگوید.
تو ثروتمندی اگر ...
هیچ گاه بیش از آنچه داری نیاز نداشته باشی.
زیر باران برگهای هزار رنگ پاییزی
با یک فنجان چای تلخ قند پهلو نشسته ام
به جاده ها می نگرم
و نمی دانم
جاده ها طولانی تر شده اند
یا صبر من کم تر
پس کی می آیی
باز هم جمعه شدها
قــــایقت می شــــوم
بـــــادبانــــــــم بـــــاش
بگذار هرچه حرف پشت سرمان می زنند مردم
بـــــاد هـــــــواشـــــود
دورتــــرمــان می کنـــد
آن روز کــــه
سقف خانه ها
گفتار و عمل چوبی بود...!
در همــــه جا...
امروز بنـای خوبی بـــــود!
خــانـــه هـــا
دل ها همه سنـــگ شده
بــــا بنــــــــا...
هماهنگ شده
خدایا...!
دستهایم را به سمت آسمان تو بلند می کنم
می خواهم بدانی
دستانم خالیست
می خواهم بدانی
یک عاشق به جز یک دل اسیر ،
هیچ به همراه ندارد
پس تو مرا به جرم بی سلاح بودن
به تیر زمانه نشانه نگیر .....
آنقدر زمین خورده ام که بدانم
برای برخاستن
نه دستی از برون
که همتی از درون
لازم است
حالا اما
نمی خواهم برخیزم
می خواهم اندکی بیاسایم
فردا
برمی خیزم
وقتی که فهمیده باشم چرا
زمین خورده ام
دل من تنگ بلوریست که یک ماهی قرمز دارد
یک تلنگر که به این تنگ بلورین بخورد
می شکند
آبش از پنجره ی چشمانم می ریزد
ماهی سینه ی من می میرد!
تو که می زنی مکرر به دل نازک من
ماهی ام را دریاب!
دوست داری که چو تنگی باشم
تهی از ماهی و آب؟ ...
باران می بارد....
به حرمت کداممان نمی دانم...
من همین قدر می دانم که باران صدای پای اجابت است
و خدا با همه جبروتش دارد ناز می خرد !
پس ...نیاز کن!
بـــازی با بادکنـــک
خیلـــی چیزا رو به بچــــه ها یاد می ده
می ده. بهشون یــــاد می ده که باید بزرگ باشن
اما سبک، تا بتونن بالاتر برن.بهشون یاد می ده کــه چیزای
دوست داشتنی میتونن توی یه لحظه،حتی بدون هیچ دلیلی
وبدون هیچ مقصری ازبین برن،پس نبایدزیاد بهشون
وابسته بشن. و مهمتر از همـه بهشـون یاد
می ده که وقتی چیزی رودوست دارن
نباید اون قــدر بهش نزدیـک بشن
و بهش فشاربیارن که راه
نفس کشیدنش روببندن،
چون ممکنه برای
همیشه از
دستش
بدن.
روزهای بارونی رو خیلی دوست دارم ....
معلوم نمیشه
منتظر تاکسی هستی
یا آواره خیابونها ؟!
بخار توی هوا مالِ سرماست؛
یا دود سیگار ؟!
روی گونه ات اشکه
یا دونه های بارون ...!!!
روزی خوکی
به ماده گاوی گفــت:
تو بـــه مردم ده شیــــر می دهی
و مردم از گوشت من همبرگر و سوسیس و کالباس
درست می کنندو خیلی هم از خوردن آن لذت می برند امابا وجود
این هیچ کس ازمن تعریف نمی کند و همه تورا دوست دارندو
بهترین جای طویله و بهترین علوفه را برای تو در نظر
می گیرند .به نظر تو چرا این همه مردم در حق
من کم لطفی می کنند؟گاو لبخندی زد
وگفت:علت علاقه مردم به من
این است که من در حالی که
زنده ام به مردم منفعت
می رسانم و تـــو
بعدازمرگت
نتیجه: بیایید طوری زندگی کنیم که تا هستیم مردم
از وجودمان استفاده کنند . بیایید خیر رساندن
و شاد کردن را در خودمان پرورش بدهیم.
چگونه فاصله ای را که در میان ماست به هیچ نشانم
به خلوتی که در آن نیستی کنم نجوا
اگر که باز نیایی صفای ریزش باران
صدای بانگ تو را درتنم نخواهد ریخت
سکوت ریزش برف
از های و هوی نگاهت نشان نخواهد داشت
اگر که باز نیایی جواب شاخه یاسی که گوشه ی ایوان
به گاه دیدن من سراغ بوی تنت راگرفته میخواهد،نگفته خواهد ماند
اگر که باز نیایی
کتاب کهنه ی حافظ به روی میز اتاق به زیر پرده خاکی نخوانده می ماند
برای فال گرفتن کسی به شاخ نباتش قسم نخواهد خورد
اگر که باز نیایی
ملال زندگیم را به سنگ خواهم گفت
به چشم پنجره ها انتظار خواهم کاشت
دلم برای تو تنگ است
و ابرها به دو چشمم نشسته بارانی
عشق ...
رازی است مقدس.
عشق...
برای کسانی که عاشقند
برای همیشه بی کلام می ماند .
اما برای کسانی که عشق نمی ورزند
ع ش ق شوخی بی رحمانه ای بیش نیست.
نقش مي بندد رد پاي طلائي پاييز
بر پيكر چروكيده ي زمين
به خاك نگاه كن !
به اين سرزمين بنگر !
آيا احساس مي كني زيبايي به جاي مانده
از بند بند انگشتان پاييز را !؟
آيا درك مي كني عظمت وجود پاييز را
در ميان نقاب هاي بهار !؟
در ذهنم به تو مي انديشم
تو كه وجودم را از زيبايي لبريز كرده اي
فصلِ من
فصل زيباي من ،
پاييز
می خواهـــــم باشـــــم!
برای چشمانت! که ستاره شبهای تاریک من است!
برای شنیدن خنده هایت ، برای تصور آینده های هنوز نیامده!
آینده هایی که هرگز نخواهند آمد و فقط در تصور ما شیرین است!
چه فرق می کند؟ چه واقعی چه تصور!خنده های توست که دلهره های
همیشه ام را می رباید! می رباید و از همه حس ها آنچه به من برمی گردانی
شادی و آرامش است…بخند!به خاطر کودکانی که امشب در هر جایی
از دنیا متولد شده اند.تو که می خندی ، زمین آبستن کودکانی از
جنس لبخند می شود!کودک که باشی به خاطر کودکان که
بخندی به کودک بودنهاشان که می خندی
زیباتر می شوی .
بزن باران ، بزن بر دل که محتاجــم به باریدن
بزن تا اشک چشمانـــم ، در آمیزند با دیدن
بزن برمن ،بشوی از تن ،غبار خستگی ها را
بزن تا جان بگیرم من ،که بیمارم زخشکیدن
بزن باران که بی تابم ازاین عشق و پریشانی
بزن تا شایداز عشقم، ببینم عشق و خندیدن
بزن تادل شودسیراب ازاین عطشانی وهردم
بگویدمن شدم آزاد از این ترس و هراسیدن
بزن بر آتش عشقم،خنک کن این دل سوزان
که این طوفان بیفزاید،به شعله های نالیدن
بزن،این عشق پنهانی نشایددر نهان گفتن
بزن باران، بزن بردل که محتاجم به باریدن
=========(شهاب نعمتی)=========
پشت ميدون مين زمين گير شده بوديم
چند نفر داوطلب رفتن جلو تر که ...
معبر مین رو بازكنن...
يكي از اونا 15 سال بيشتر نداشت
چندقدم كه جلو رفت برگشت،
همه گفتن ترسيده و جا زده،
کمی به دوستانش نگاه کرد
پوتيناشو داد به يكي از همرزماش و گفت:
تازه از تداركات گرفتمش ...
حيفه بيت الماله ...!؟
زیباترین آرایش برای لبان شما راستگویی
برای صدای شما دعا به درگاه خداوند
برای چشمان شما رحم و شفقت
برای دستان شما بخشش
برای قلب شما عشق
و برای زندگی شما دوستی هاست
آدم خوب از یاد نمیره
از دل نمیره از ذهن نمیره
ولی زودتر از اونی که فکرشو می کنی
از پیشت میره
همه مرا...
به حنده های باصدا می شناسند
و بالشم...
به گریه های بی صدا
و تو مرا به چه نام می شناسی؟
============== حامی =============
حواست به دوستانی که به انها دل می دهی باشد
همان هایی که دلشان را مثل دریا می بینی
همانهایی که تو را شاه ماهی دریای دلشان می نامند
حواست باشد که قبل از زدن به دریای دلشان
حتما شنا در دریا را یاد بگیری
چرا که ممکن است در دریای دلش غرق شوی
و خصلت دریا این است که
غرق شده ها را از دلش بیرون می اندازد
============== حامی ==============