چو وصلی نیست باشد٬ وصله ها ناجورتر بهتر

و پیش چشم مردم من همان منفور تر بهتر!

برای من که از شیرینی لبهات محرومم

غم دریای شورانگیز چشمت٬ شورتر بهتر

تو ماه کامل و من کوچه گردی پیر و دیوانه

من و تو هر چه از هم بی خبر تر دور تر بهتر!

من این چشمی که رویت را نمی بیند نمی خواهم!

که یعقوبی که یوسف را نبیند کور تر بهتر

 به چشمان عسل رنگت زبانی تلخ می آید

که هر چه چشم شیرین تر٬ زبان زنبورتر بهتر

 مگر نه هرکه بامش بیش برفش بیشترجانا

 اگر دوریت رنج آور٬ دلم رنجور تر بهتر

به چشمان تو دل بستم... ز چشم خلق افتادم

تو با من باش٬ باشد وصله ها ناجور تر بهتر