گاهی مسیــــر جــــــــاده به بـن بست می رود

 گاهی تمـــــــام حادثـــــه از دست مــــــی رود

 گاهی همـــــــــان کس که دم از عقـل می زند

 در راه هـــــوشیـــاری خــــــود مســت می رود

 گاهی غریبه ای که به سختــی به دل نشست

وقتی که قلـبِ خــون شده بشکست ، می رود

 اول اگــــرچه بــا سخــن از عشــق آمـده است

 آخــر خــــــــلاف آنچــــه گفتــــه است می رود

 وای از غـــــرور تــــازه به دوران رسیــــــده ای

 وقتـــی  که میــــان طایفـــه ای پست می رود

 هرچنـد مضحــک است و پر از خنـــده های تلخ

 بر مــــا هر آنچــــه لایقمــــان هسـت می رود

================= شریعتی ==================