هیچ وَقت

نَبایَد بِه اِجبار خَندید...

گاهی بایَد

تا نَهایَت آرامِش گِریه کَرد.

تَبَسُمِ بَعد اَز گِریه

اَز رَنگین کَمان بَعد اَز باران هَم

زیبا تَر اَست !