گر چه غافل نشد  از  ذکر اوستا  یک دم

پیش رویش همه شب رحلی وقرانی بود

سینه اش سوخته ازسوگ حسین بن علی

داغی از خون سیاووش به پیشانی بود

بر مزارم بکش از نقشه ایران سنگی

تا پس از مرگ بدانند که ایرانی بود