شاخه را محـکم گرفتن این زمان بی فایده است

                         برگ می ریــزد ، ستیـزش با خــزان بی فایده است

باز می پرسی چه شد که عاشق رویت شدم؟

                         در دل طــوفـــان که باشی بادبـان بی فایده است

بــال وقتی بشکند از کـــوچ هـــم بایــد گذشت

                         دست و پـا وقتــی نبــاشد نـردبـان بی فایده است

تا تو بـوی زلف ها را می فرستـــی با نسیـم

                         سعـی من درسربه زیری بی گمان بی فایده است

تیـــر از جایی که فکــرش را نمی کردم رسید

                         دوری از آن دلبــــر ابــــرو کمــــان بی فایده است

در من عـاشـق تــوان ذره ای پرهیــــز نیست

                         پــرت کــن مـا را به دوزخ،امتحــان بی فایده است

از نصیحت کردنــم پیغمبــران هم خسته اند

                         حرف موسی را نمی فهمدشبـان، بی فایده است

من به دنبـــــال خـــدایی که بســـوزاند مرا

                         همچنــان می گردم اما همچنــان بی فایده است