آدمها ترك كردن را دوست دارند

سرشان را با افتخار بالا می گیرند

و می گویند : ترک کردم

( سیگار را خانه را ،دوستانم را ،معشوقم را )

اما هیچ کس ترک شدن را دوست ندارد

سرِشان را پایین می اندازند

و با همه ی غمِ وجودشان می گویند:

ترکم کردند (دوستانم،خانواده ام،عشقم) می بینید !؟

ما همان آدمهایی هستیم که ترک میکنیم

اما وقتی کسی ترکمان میکند

جوری که انگار دنیا به آخر رسیده باشد

بغض گلویمان را خـــــفــــه می کند