ای مــردم هـمـیشـه! دروغ اسـت نـامـتـان      

خوردیـد نان عاشقـی ام را حـرامـتـان

دلـواپـسـم بـرای غــزل*عـشــق*زنـدگــی   

بـوی فـریـب مـی دهــد احـتـرامـتــان

فـردا بـرای گـریـه اگـر بـغـض بـشـکــنـد     

سر می نهم بر شانـه سـرد کدامـتـان؟

در خلوتی که از خود من هم فـراتر اسـت      

گـم مـیـکنـد تـمـام مــرا ازدحـامـتـان

مـی خـواهم از کـنـار شـمـا سـاده بـگــذرم        

پاسـخ نمـی دهـم به فـریب سلامتـان

مثل هم اید اهل همیـن روز و مـاه و سـال     

هرگز به آسمـان نرسد پشت بـامتـان