مــایـــه اصـــل و نسب در گـــردش دوران زر است

متصل خون می خورد تیغی که صاحب جوهراست

آهــــن و فـــولاد هـــر دو از یک کوره می آیند برون

این یکــــی شمشیــر بـران ، آن یکی نعل خر است

دود اگـــر بـــالا نشینـــد کسر شأن شعــله نیست 

جای چشــــــم ابـــــرو نگیــرد، گرچه او بالاتر است

شست و شاهد هر دو دعـــوی بزرگـــــی می کنند 

پـس چــــرا انگشــت کوچک لایــق انگشتــر است؟

نـــاکســـی گــر بر کسی بالا نشینـــد عیب نیست 

روی دریــــا کـــف نشیـــند قعـــــر دریا گوهر است

کــُره ی اســب از نجـــابت در تعــــاقب مــــــی رود 

 کره ی خــــر از خـــــریت پیـــش پیش مـــادر است

==========صائب تبریزی==========