خالــی تــراز سکـــوتم از ناســروده ســــرشــار

  حالا چــه مانــده از من ؟یک مشت شعــر بیمار

انبوهــــی از تـــــرانه ، بــا یــــــاد صبــح روشن

امــا... امیـــد باطــل... شــب دائمی است انگار

با تــــار و پــود این شب بایـــــد غـــــزل ببــافم

وقتی که شکل خورشیدنقشی ست روی دیوار

دیگــــــــر مجـــــال گریه از درد عاشقی نیست

بار تـــــــــــــرانه ها را از دوش عشـــق بــردار

بـــــوی لجــــــــــن گرفتــــه انبــوه خاطـــراتم

دیــــــروز؟ رنـــگ وحشت ،فردا؟دوباره تکــرار

وقتی به جـــــرم پرواز بایــد قفس نشین شد

پـــــــــــرواز را پــرنده ! دیگــر به ذهن مسپار

شاید از ابتـــــــــــدا هم تقــدیر مـن سـر بـود

کـــــــــوچی بدون مقصــد از سـرزمین پنـدار

از پـــــــوچ پــــــوچ رویا ، تا پیــچ پیـچ کابوس

از شـــوق زنـــده بودن... تا خنده ای سرِ دار