می شمــــــارم لحظه ها را تا بهــــار

می تکــــــانم از دلـــــــــــم گرد و غبار

می روم تا آسمــــــان، تا ابــــــرها

تا بگویم:ابــــــر...! بر گلهـــــا ببار!

می روم تا انتهــــــــای سبـــــزه زار

می نشیــــــنم در کنار پای ســـــار

ســــار می خواند برایم یک غـزل

می شوم مست غــزل، مست بهـار

در کـــــــنار پای من یک جـــــــویبار

صــــاف و ســــاده مثل لبـــــخند بهار

خسته ازبرف و زمستان مانده است

در درونش عـــــالمی از انتـــــــــــــظار

پرهـــــــــیـــــــاهو،شادمان و بی قرار

آسمـــــان و جـــــویبار و ابر و سار

دست در دست هـــــــــم و آوازشــان؛

جمـــــــــله ای کوتـــاه:"می آید بهار