روزگارم این است :

    دلخوشم با غزلی...

       تکه نانی ، آبی..

           جمله ی کوتاهی...

               یا به شعر نابی...

                  و اگر باز بپرسی گویم :

                     دلخوشم با نفسی...

                         حبه قندی ، چائی...

                             صحبت اهل دلی ...

                                 فارغ از همهمه ی دنیایی ...