عشـــق با ما کـــردی اما زنـــدگی با دیگری             

تا به حـــــالا نوبت مـــــا بود و حـــالا دیگری

گفته بـــودی که مرا وقت سفر باید شناخت             

عاقبت بار سفــر بســـتی ولــــی با دیگری

هر نگاهت صــــد غزل در دفتــرم آواره کرد    

با که حالا سر بگیرنداین غــزل ها؟ دیگری؟

رسم دنیا بر همین بــوده که عمری باغبان    

پای گل می بارد و می چینـــد آن را دیگری

 من که نفرینـت نکردم ،روزی اما می دهد 

 پا ســـخ کار تـــو را حــالا خــــدا یا دیگری