كاش می شد از میان ژاــله ها جرعه ای از مهربانی را چشید

در جواب خو بها جان هدیه داد سخــتی و نامــــهربانی را ندید

كاش می شدبامحبت خانه ساخت یك اطاقش رابه مرواریدداد

كاش می شد آسمــــان مهر را خانه كرد و به گل خورشید داد

كاش می شد بر تمام مردمان پیشوند نام انـســــان را گذاشت

كاش می شد كه دلی راشاد كرد برلب خشكیده ای یك غنچه كاشت

كاش می شد در ستاره غرق شددر نگاهش عاشقانه تاب خورد

كاش می شد مثل قوهای سپید از لب دریای مــــهرش آب خورد

كاش می شد جای اشعــــار بلند بیت ها راســـــــاده و زیبا كنم

کاش می شد بـــرگ بـــرگ بیت را ســــرخ تـــــر از واژه رویا كنم

كاش می شد با كلامی سرخ وسبز یك دل غمدیده راتسكین دهم