حکایت ما آدمها...

حکایت کفش هایی است که...

اگه جفت نباشند...

هر کدامشان...

هر چقدرهم شیک باشند...

هر چقدر هم که نو باشند تا همیشه...

لنگه به لنگه اند...

کاش...

خدا وقتی آدمها را می آفرید...

جفت هرکس را هم با او می آفرید...

تا این همه آدمهای لنگه به لنگه زیر این سقف ها...

به اجبار خودشان را جفت نشان نمی دادند...