بارانـــي ام , بارانـــي ام , بارانـي از آتش

 يك روح بي پـــــــروا و سرگرداني از آتش

اين كوچــــه ها , ديوارها , اصلاً تمام شهر

سوزان و مـــن محبوس در زنداني از آتش

 اهل غــــزل بودم ، خدا يكجــا جوابم كرد

 با واژه اي ممـــنوع  ، با انسـاني از آتش

 بي شك ســـرم از توي لاكم در نمي آمد

 بر پا نمــــي كردي اگـــر طو فاني از آتش

 تا آمـــدي ، آتشفشاني سال ها خاموش

 بغضش شكست وبعدشد طغياني ازآتش

 كــــاري كه ازدست شما هم برنمي آمد

 من بــودم و در پيش رويــم خواني ازآتش

 اين روزها محكوم  اعدامم به جرم عشق

 در انتظـــــارم بشنــوم  ، فرماني از آتش