چه شود به چهره زرد من نظری برای خدا كنی

كه اگر كنی همه درد من به یكی نظاره دوا كنی


توشهی وكشورجان تورا،تو مهی وجان جهان تورا

ز ره كرم چه  زیان تو را كه نظر به حال گدا كنی


ز تو گر تفقد و گر ستم ، بود آن عنایت و این كرم

همه ازتوخوش بودای صنم، چه جفاكنی چه وفاكنی


همه جا كشی می لا له گون ز ایاغ مدعیان دون

شكنی پیاله ی ما كه خون به دل شكسته ما كنی ؟


توكمان كشیده ودركمین، كه زنی به تیرم ومن غمین

همه ی غمم بود از همین ، كه خدا نكرده خطا كنی


توكه هاتف ازبرش این زمان،روی از ملامت بیكران

قدمی نرفته ز كوی وی، نظر از چه سوی قفا كنی ؟


هاتف اصفهانی