آدمیــــــزاد

در حرف زدن هایش بی ملاحظه است.

وقتی می خــــــــواهد با منطـــــق حــرف بزند،

احساساتی می شود؛وقتی می خواهد از احساسش

بگوید، آرزوهایش لو میرود؛وقتی می خواهد از آرزوهایش

یاد کند ،حسرتهایش رومی شود ؛ وقتی می خــواهد

حسرتهایش را روشن کند، منطق می تراشد،

واین گونه است که همه‌ روابطش

خراب می شود