رفتي دلم شكستي ، اين دل شكسته بهتر
پوسيده رشته عشق ، از هم گسسته بهتر

من انتقــــــــــــــام دل را هر گز نگيرم از تو
اين رفته راه نا حق ، در خون نشسته بهتر

در بزم بــــــاده نوشان اي غافل از دل من
بستي دوچشم وگفتم،ميخانه بسته بهتر

چون لاله هاي خونين ريزدسرشکم امشب
برگور عشق ديرين، گل دسته دسته بهتر

آيينه ايست گويــــــــا اين چهره ي غمينم
تــــــا راز دل نداني ، در هم شكسته بهتر

فرســـــوده بنـــد الفت ، با صد گره نيرزد
پيمان سست و بيجا ،اي گل،نبسته بهتر

گر يـــــــادگار بايد از عشق خـانه سوزي
داغي همابه سينه،جاني كه خسته بهتر