تنهایی

درست مثل پیری ست

خمیدن تک درخت است

بر لبه پرتگاه.

تنهایی

تجسم راه های مسدود است

بیچارگی روباه است

در یک قدمی مرگ و ترن.

محبوب من!

من تنهایم بی تو

هیچ کاری نمی توانم بکنم

دیگر شعر هم نمی توانم بنویسم

و این تنهایی تلخ است

تلخ مثل نگاه نوازنده ای که

با دست های بریده به پیانو می نگرد!