با لبـــــان تولبــــــــم حـــــال و هوایی دارد
مست می گردم و مستی چه صفایی دارد

لب لعــــــل تو ننوشم، چه بنوشم؟ که لبم
در حضــــــور لب تو، شــــــوق گدایی دارد

چشم بسته ز لبـــــان تو بنـــــوشم تا صبح
شب نوشیــــدن می، شور و نــــوایی دارد

جـــان ما می رود از نــــــوش لبت نا هنگام
این عجب نیست که هــــرجـام، بهایی دارد

کام ما با شکر لـــــعل تو شیـــــرین گشته
ورنه تلخــــی به لبانــــــــــم، آشنایی دارد

بال پــــــرواز نــــــدارم کـــــه روم تا ملکوت
با لبـــــان تو دلم فکــــــر رهــــــــایی دارد

پر ز شبنــــم شود این بوســـــه بارانی ما
غم دردی است کـــه از فکـــر جدایی دارد