«هنگام عروسی محمدرضا شاه پهلوی و فوزیه چون مقرر بود

میهمانان مصری و همراهان عروس به وسیلۀ راه آهن جنوب تهران

وارد شوند از طرف دربار و شهربانی دستور اکید صادر شده بود که

دیوارهای تمام دهات طول راه و خانه های دهقانی مجاور خط آهن

را سفید کنند. در یکی از دهات چون گچ در دسترس نبود بخشدار

دستور می دهد که با کشک و ماست که در آن ده فراوان بود دیوارها

را موقتاً سفید نمایند، و به این منظور متجاوز از یک هزار و دویست ریال

از کدخدای ده گرفتند و با خرید مقدار زیادی ماست کلیه ی

دیوارها را ماستمالی کردند.»

به طوری که ملاحظه شد قدمت ریشۀ تاریخی این اصطلاح و

مثل سایر از هفتاد سال نمی گذرد، زیرا عروسی مزبور در سال

۱۳۱۷ شمسی برگذار گردید و مدتها موضوع اصلی شوخی های

محافل و مجالس بود و در عصر حاضر نیز در موارد لازم و مقتضی

بازار رایجی دارد. آری، ماستمالی کردن یعنی قضیه را به صورت

ظاهر خاتمه دادن، از آن موقع ورد زبان گردید و در موارد لازم و

بالمناسبه مورد استفاده و استناد قرار می گیرد.