ما عاشقیم و خوشتـر از این کار، کار نیست

یعنــــی به کارهــــــــای دگــر اعتبار نیست

دانی بهشـــــت چیست کــه داریــــم انتظار؟

جز ماهتــــاب و بــاده و آغــوش یار نیست

فصل بهار، فصل جنون است وایــن سه ماه

هرکس که مست نیست یقیـن هوشیار نیست

سنجیده ایم ما، بجـــز از مـــوی وروی یار

حاصـــل ز رفت و آمـدِ لیـــــل و نهار نیست

دیشب لبش چـــو غنچـــه تبسم به من نمود

اما چــه سود ز آنکه به یک گل بهار نیست

خنــــدید صبــــح بر من و بــــر انتظار من

زین بیشتــــر ز خــــوی توام انتظار نیست

فرهــــاد یـــــاد بـــاد که چــــون داستان او

شیریـــــن حکــــایتی ز کسی یـادگار نیست

ناصــح مکن حدیث که:« صبر اختیار کن»

ما را به عشق یــار ز خویش اختیار نیست

کارتو بوســــه بر مـــه و بارتو مشک ناب

ای زلف یار، خوشتر ازاین کاروبار نیست

برخیــــز دلبــــرا که در آغــوش هم شویم

کان یـــار یــــار نیست که اندر کنار نیست

امید شیـــخ بسته به تسبیــح و خرقه است

گویـــا به عفـــو و لطـف تو امیدوار نیست

بر مـــا گــــذشت نیک و بــد اما تو روزگار

فکری بـحال خویش کن این روزگار نیست

بگذر زصید و این دو سه مه با عماد باش

صیــــاد من ! بهــار که فصل شکار نیست

 

عماد خراسانی