وای

سیـــــگاری

روشـــــن می کنـــم

کامــــــــی از لبش می گیـــــــــــرم

بجای آن لب هایی که چندی است نبوسیده ام

انگشتانم بوی تند سیگار می گیرند

همان انگشتــــــــــانی که

همچو باد

جنگل

موهایش را

نوازش می کردند

دیگر این اندام سوزان

اونیست که مرا احاطه کرده

دود سیــــــــــــــــگار اســــــــــت و بس

سیــــگارم کــــــه به آخــــــــــــــــر می رسد

لبـم را بد جور می سوزانددرست مانند بوسه ای

که او هنـــگام خداحافظی به آن تقدیم کرد…