زلفـــــی بده بر باد و بگیر از همه جان را

آشفتــــه ی خود ساز زمین را و زمان را

یک چنـد بیا بـاغــــزلــــــیات نـگــاهــــت

در کوچـــه ی ما باز به پا کن هیجـــان را

بااین خط و خال مینیاتور شده ی خویش

یک بار بـــرو سوژه بشوفرشچیان را ...!

آهـــویی و از جذبه ی چشمان سیاهت

دیــــدم دو سه تا شیرو پلنگ نگران را !

تـــــو پاک ترین علت این شعر عجیبی...

((نگــــذار کسی بو ببرد ای جریان را))

هرچندکه درشان شمانیست غزل هام

مانند همیشه تو ببخش این هَذَیان را !