سیـــــــه کـــــاران در میخـــــــانه ها بستـند..... حافظ جان

خم و مینــــا و جــام بـــــــاده بشکستـــــــند..... حافظ جان

به مستان ِ می انـــگور حدهــــا می زنند آنان

که از حجـــــب و حیــا و کبـــــر و کین مستند..... حافظ جان

خدا گویند و می گیرند جان و مال مــــــردم را

خـــــدا دانــــد که بس دیـــــوانه و پستــــــند..... حافظ جان

خداکی نان شب باشرط ایمان میدهدکس را

چــــــــرا الله یون ایـــــــــن را ندانستــــــــند..... حافظ جان

ببین شب ها چه تاریــک است زیر پرچم الله

ببین مـــــردم چه بدبخت و تهی دستـــــــند..... حافظ جان

همان اهریمن است الله ومن درآن ندارم شک

گواهــــــم ایـــــزد و ایرانیـــــان هستـــــــند...... حافظ جان

ســــــلامی کن به خیام ابرمرد از من مزدک

بگو پســـــــتان در میخــــــانه ها بستنــــــد..... حافظ جان