یك سینه حرف هست، ولی نقطه‌چین بس است

جانــــا دل و دمـــــاغ نـــدارم.... همین بس است

یـــــك روز زخــــــم خــــوردم و یـك عمر سوختم

كـــــو شوكران؟ كه زندگــی این چنین بس است

عشــــــق آمــــده‌ است عقــــل برو جای دیگری

یــــك پادشــــــاه حــاكم یك سرزمین بـس است

مـــــورم، سیـــــــــاوشــانه به آتــش نكــش مرا

یـــــــــك ذره آفتاب و كمـــی ذره‌بیــن بس است

ظـــــــرف بلور...! روی لبـــــــت خنــــده‌ای بپاش

نذری ندیـــــده را دو خــــــط دارچیـــن بس است

مـــــــــــا را به تازیـــــــــانه نــوازش نكن عـــزیز

كه ســـوز زخم كهنـــه‌ی افسار و زین بس است

از این به بعــــــد عزیز شمـــا بـــاش و شانه‌هات

ما را بــــــــرای گریـــه ســـر آستیــن بس است