=== نوروز هم گذشت============
سبـــــزه ها را گـــــره زدم به غمت
غــــــم ِ از صبـــــر، بیشتـر شده ام
سال ِ تحویل ِ زندگیت بـــه هیــــــچ
سیــــزده های در بــــه در شده ام
سفـــــره ای از سکــوت می چینم
خستــــــه از انتـــــــظار و دوری ها
سال هـــایی که آتشـــــــم زده اند
وســــط چــــارشنبه ســـــوری ها
بچّــــه بودم... وغیر عیدی و عشق
بچّـــــه ها از جهان چه داشته اند؟!
در ِ گوشم فرشتــــه ها گفتــــــند
لای قــــرآن «تـــو» را گذاشته اند!
خـــــواستی مثـــل ابــــرها باشی
خـــــواستم مثــــل رود بـرگــــردی
سیـــــزده روز تــا تــــو برگشتــــم
سیـــــزده روز گریـــــه ام کــــردی
ماه من بـــــود و عشـــق دیـــوانه!
تا که یـــــک دفعـــــه آفتـــــاب آمد
ماهـــــی قرمــــزی که قلبـــم بود
مُـــــــرد و آرام روی آب آمــــــــــــد
پشت اشـــــک و چــــراغ قـــرمزها
ایستـــــــادم! دوبــــــاره مرد شدم
سبزه ای تــــوی جـــــوی آب افتاد
سبــــــز مانــــدم اگرچه زرد شدم
«وَانْ یَکاد»ی که خواندم وخواندی
وســــط قصّـــه ی درازی هـــــا!!
باختــــــم مثــــل بچّــه ای مغرور
تـــــوی جــــدّی ترین ِ بـــازی ها!
سبـــــــــــزه ها را گــره زدم امّا
با کـــــــدام آرزو؟ کـــــدام دلیل؟
مثــــل من ذرّه ذرّه مـی میـــرند
همه ی سال های بی تحـویــل!