بی‌وفا می‌خــــــواندم ، آن بی‌وفـــا ، پیداست کیست

من به مهرش می‌دهم جان، بـی‌وفـا پیداست کیست

باز بی مهــــــــــر و وفــــــــــــا، می‌خـواندم اما به گل

مهر نتـــــــــــوان کرد پنــهان، بی‌وفـا پیداست کیست

بی‌وفــــــــا آن است کو بر گــــــــــردد از پیمـان و عهد

ما بـــر آن عهدیم و پیمــــــان، بی‌وفا پیداست کیست

جـــــــــان فدای او شــــــــــد و او داد جـــانم را به باد

در میان جــــان و جانان، بی‌وفـــــــــا پیداست کیست

صبــــــح با گـــــل گفت کای گـــــــل نیستت بوی وفا

گـــل جوابش داد خنــــــــدان، بی‌وفا پیداست کیست

یار گیــــــــــــــرم بی‌وفــــــــا می‌گیردم، چون صبحدم

بر تو چون خورشید تابــــــــان، بی‌وفا پیداست کیست

او عتـــــــــــــابی می‌کند ، اما وفـــــــــــــا، می‌گویدم

رو تو خوش می‌باش، سلمان، بی‌وفا پیداست کیست