كاش می شد بی كسی را چاره كرد


 دفتـر دلــــــواپسی را پــــــــاره كرد


یك سحــر زلف تو را در خواب خوش


 با نوازش های بــــــــاران شانه كرد


در پس دیــــــــــوار ایـن شهر عجیب

در كنــــــــــــارت عاشقانه خانه كرد

كاش می شد دست در دست تو داد

  

دیده با اهـــــــــــل جهان بیگانه كرد


هر چه نیـــــــــــرنگ و ریا و رنگ بود

با حضورت بـــــــــا صفا و ساده كرد


باز باید یـــــــــــك غــزل از نو سرود

نام تو در قــــــــــالب هـــر واژه كرد