نماندست چیزی به جزغم ... مهم نیست

گـرفته دلـــم از دو عـــالم ... مهم نیست

تـــو را دوسـت دارم قســـم به خدا که...

اگـــــر چـه پس از تو خدا هم مهم نیست

فـــقــــط  آرزو  مـــی کنم  کــــه  بمیرم

پس از آن بهشت و جهنــــــمّ مهم نیست

همان وقت رانــده شدن بــه زمین ... آه !

بـــه خود گفت حـــوّا که آدم مهم نیست

بیـــــا  تا  علف هــــای  هـــرزه  بکــاریم

اگــــر مــرگ گلـــــهای مریم مهم نیست

ببین مرگ هم شانس ميخواهدای عشق

فقط  خوردن  جامی از سم مهـم  نیست

نماندست چیزی به جـز غم، مهم نیست،

گرفته  دلـــم  از  دو عالم ،  مهم  نیست,

بمــانم... بخوانـم ... برقصـم ... بمیـرم ...

دگر هیـــچ چیـــــزي برایـــم مهم نیست