کوچک تــــــر از آنم بگــــویم مالِ من باشی

پـــــــرواز را از تـــو بگیـــــرم، بالِ من باشی

من حولِ تو می چرخم و شایدکه یک روزی

پیشانـــی ام مال ِ تـو و اقبــــالِ من باشی

پاییــــز هــــم آبستن اردی بهشـــــــتم بود

فرقی نـــــدارد در کجای ســـالِ من باشی

ای چشم ِ تو آماده باشِ بی پنــــــاهی ها!

دیــروز نه، فردا نه، باید حـــــــالِ من باشی

کم­رو تر از آنـــم کــــه حتـی فکر می­کردی

حالا جسارت! می­شود که مال من باشی؟