حسّ و حال      همه ی ثانیـه ها       ریخت به هم

شوق یک    رابطه با    حاشیه     ها ریخت به     هم

گفته      بودم به کسی       عشق نخواهم     ورزید

آمدیّ و      همـه ی فرضیه     ها ریخت       به هم!

روح غمگینِ تـــو         در کالبدم        جا خوش کرد

سرفه کردی      و نظام ریه ها       ریخت به هم

در کنـــار تــــو           قدم  مــــی زدم        و دور و بـــرم

چشم ها پُر           خون شد، قرنیه ها          ریخت به هم

روضه خوان        خواست که         از غصه ی ما یاد کند

سینه ها       پــاره شد و        مرثیه ها ریخت بــه هم

پای          عشق تـــو برادر          کُشــی افتاد به ر اه

شهر از        وحشت نرخ          دیه ها     ریخت به هم

بُغض کردیم       و حسودان جهان          شاد شدند

دلمان تنگ شد          وُ قافیــه      ها ریخت به هم

من که هرگز          به تو نارو         نزدم حضرتِ عشق!

پس چرا              زندگیِ ساده ی          ما ریخت به هم؟