حق من نیست کــه این گــونه پریشان باشم

 حق من نیست که این گونه هــراسان باشم

  شب به دنبال«من» خویش ، به هر جا بروم

 روز ، از سایه ی خــــــــــود نیز گریزان باشم

  من که درسیـنه ی خودیک دل عاشق دارم

 حق من نیست چنین بی سر وسامان باشم

  من که هرگــــزنرسانــــدم بـه کسی آزاری

 حق من نیست که در رنـــج فــــراوان باشم

   کـــاش ای مرگ بیــــــایی و مرا دریــــابی

 حق من نیست که از چشـم تو پنهان باشم 

  آخـــر و عاقبت عاشقی این است «رفیق»

 ولــــی آن روز نیـــــــاید که پشیمان باشم !