گـاهی شرار شــرم و گاهـی شور شیدایی است

این آتـش از هـر سـر که بر خیزد تماشــایی است

دریـــا اگـر ســــر می زنــــد بر سنــگ حــق دارد

تنهـــــا دوای درد عاشـــــق نـــاشکیبـــایی است

زیبــــای من ! روزی که رفتــــی با خـودم گفتـــم

چیزی که دیگر بر نخـواهد گشت، زیبــــایی است

راز مـــرا از چشم هــایـــــم می تــوان فهمیـــــد

این گریه های ناگهــــان از تـــرس رسوایی است

این خیــــره مانــــدن ها به ساعت هـای دیــواری

تمــــرین بــرای روزهـایــــی که نمــی آیی است

شــــاید فقط عــــاشق بـــداند "او" چرا تنهاست:

کامــــل ترین معنــا برای عشـــــق تنهایی است