می می می آیی باس هم تـاپ تـاپ عباسی
اَلام تــــــل هُ هـــــل بده،مــــــن لا نینداسی

مانـــــــدم چرا یکهـــــــــو زبانم گیر می گیرد
چشمم که می افتد به دختـرهای احساسی
یادم نرفته بیست سال قبــــــــــــل هم اینجا
دستان من شل شد در آن دستــــان الماسی

و با حیـــــــــایی بچـــــه گانه تو به من گفتی
"آقا پســل یک لحســــه با من میکنی باسی"

مردانه هُـــــــــل دادم و تـــــــو از تاب افتادی
و از ته دل گفتمت:گلیــــــــــه نکـــــن ناسی"

آنروز اخــــــــــم مادرت کـــــار خودش را کرد
چه ترسو اند اینجــــــــور مادرهای وسواسی

آن ماجــــــــرا را یادت آمد؟من همانـــــم که...
یادت نیــــــــامد باز؟حـــق داری که نشناسی

آخر چه جوری من بگــــــویم؟ لج نکن خانوم!
من دوست می دارم شمـا را حضرت عباسی