بوســه درد ســـر پــــایی است که من می دانم

لب بــــر آن درد دوایــــی است که من می دانم

مــرگ از زنـــدگی و زندگـــی از مــرگ پـُــراست

در بَــرَش روز جــزایـــــی است که من می دانم

دورتـــــــر مـــــــی روم و پیش تـَــرَش می بینم

وصل ِ در هجــر لقــــایی است که من می دانم

بی دعـــا دست بر آر و دو ... سه آمینـــــی گو

این دعــا بهــر خــــدایی است که من می دانم

سیب نــــاچیـــدنی اش آدم زارم کــــرده است

ســر حــّوا به هــوایـــی است که من می دانم

 بوسه هر جـــــــــابزنـــی بـــوسه بگــویند ولی

دل من بادو...سه جایی است که من می دانم

رخ مـاهش چو عروسی است که من می بینم

گیسوانش به عـــــزایی است که من می دانم

لب بـــــزن بر رخ معشـــــــوق و ببین مطلب را

گونه بی کاسه گــدایی است که من می دانم

پلــک می زد...که بیا... پلـــک نمی زد...که برو

پلـــــک دارای صــدایـی است که من می دانم

بیــت بیــت غــــــزلم هـــــوش بَــــرَد خلقی را

شعـــــر بـاران بـــــلایی است که من می دانم