غــــزل رسیده به اینجا و روزهـای بدی ست

برای از تــــو نوشتن هوا هــــوای بدی ست

 تو نیستی و جهان در نگـاه مـــن هیچ است

خـُــدای فاصله ها بی گمان خدای بدی ست

جهنم است بهشتــــی که ساختـــی در من

غریبه ای که تــو را ساخت آشنای بدی ست

 سیاهپـــــوش تـــــوام مهربان رفته ز دست

به جــان هرچه غزل گفته ام عزای بدی ست

 محیط بسته ی درد است و لحظه های کبود

چه حیف شد که صدای دلم صدای بدی ست

 منی که هرچه تقــــلا کنم هنــوز ...هنــــوز

هنــــوز...هرچه تقــــلا کنم فضای بدی ست