مثل ِ یک کاغذ ِ کاهی شـده ام...تـاخـورده

مثل ِ یک بـرکـه ی پائیـــزی سرمـا خــورده

در مـن آویخـتـه قـنـدیــــــل یـخ ِ یـائسگـی

شـده ام آیـنـه ی ِسـرد ِ تـمــاشـــا خـورده

سقف ِ دلشورگی افتاده به روی ِ سرِ مـن

از سراسیمـــگی ام آیـنه هـم جـا خــورده

سقف ِ چشمــــان ِ تو نیلو فرِ من آبی بود!

نکند چشم ِ تو مـــاهی شده ، دریا خورده!

نقش ِ پاهـــــای تـو بر روی تنم ...بـاور کن

رد ِ یک جاده ِ خاکی ست که هی پاخورده

خـاطـرات ِ تــــو بـه روی ســـرم آوار شـده

شـــــده ام غـربت دیـوار ِ تـرک هـا خـورده

دکمــــه ی یـوسف مـن بـوی جـدایی دارد!

نکـنـد آمـدنــــی دست ِ زلـیــــخــا خــورده!