دستـــــــان نوازشــگر من گشتــــه وبـالم

از تهمت سنگــی که تو بسـتی به دو بـالم

هرکس که خبــردار شد از قصـه ی قهـرت

خندیـــــد به حرف تــــــو و گرییـد به حالم!

پرسیدم از آینـــــــــده و نشنــیده گـرفتـی

همــــــواره همیـن بوده جوابت به سئوالم

هرچند کـــــــه فواره ای و رو به صعـودی،

هر چند که مــُــــردابم و محـــــکوم زَوالم،

من تشنــــه ی دیدار تو ام  جنــگل اسرار!

تو تشنـــه ی خون منی  ای مــاده غزالم!

بعـد از من اگـــــر رام شود، بــاد حرامش!

این ماده غـــــــزالی که نشد صیــد حلالم!