جنــــــگ خونین گاه ناشی از نـــگاهی کوچک است

بی گمان هر جنگجو درخود سپاهـــــی کوچک است

آنکه در بحـر نگـــــــاهی رفتـــــــــه می داند که گاه

گاه بحــــــرانی بـــزرگ از اشتباهـــــی کوچک است

هــــــر کـجـــــــــایی رو به بــــــالا می روی آرام تر!

در سر هر پله شاید پرتــــگاهی کوچـــــــــک است!

نیست غـیــــر از سـربــــزیـــــری بـــــاعث بالـندگی

بید اگر در بـدو پیــــدایش گیـــــاهی کــــوچک است

از درون بـــــــاید بفهـمی هیبــــــــت هــــــر چـیز را

کـــــــوه از بــــالا شبـیه تپــــه کاهی کوچـک است

چیست نفرت جز علیــــه خویش عصیــــانی بزرگ!؟

عشق اگرهم معصیت باشد گنــــاهی کوچک است

هر تنی شهری ست ؛هر آغـــــوش چون دروازه ای

بین بــــــــازوهای بـــــــاز آزادراهـــی کوچک است

خانــــه یعنی آسـمـــــان و سـفره یعنی کهکشـان

نان جودر این میان چون قرص ماهی کوچک است

مــادر موسـی! بیــــا! زنبیـــــل را برگـیــــــر از آب!

بعد از این هر کودکی خود پادشاهی کوچک است

این زمان دنیـای آدم هـای در ظـــــــــــــاهـر بزرگ

تا بخواهـــی تا بخواهـــی تا بخواهی کوچک است

هر که شد زندانـــــی و زندان و زنـــــدانبان خویش

در درون هــر کسی تبعیــــدگاهی کوچــــک است

گــــاه اما شـــاه دیــــر آگـــــاه می گردد کـه گـاه

ریزش یــک امپراطـــــوری به آهـــی کوچک است