عزیــــــــزان پاره ی زخم مرا ققنـــــوس می فهمد

تمـــــــــــام درد دل های مـــرا فانـــوس می فهمد

صــــداقت آه! بــــاور کن صداقت سالها مرده است

دگـــــر آییــــنه هم آییــــنه را معکـــوس می فهمد

مگــــو افســــوس! آخـــــر این دل آسـوده احوالت

کجـــــا درد مــــــــــــرا با گفتن افسوس می فهمد

ببین بر ساحـــــــــل طوفــــانی چشمت چه تنهایم

حبــــــــــابی خسته را کی موج اقیانوس می فهمد

اگرچشم و دلی باشد همین یک جلوه هم کافیست

دل حیــــران خـــــدا را از پر طـــــــاووس می فهمد

و می دانــــــم تو روزی بـــــادل من انس می گیری

بلـــــی انــــــدوه انسان را دلـــی مانوس می فهمد

در این هنگامهء ابری که شب هم بی تو دلگیراست

تمـــــــام درد دل هــــــــای مــرا فانوس می فهمد!