تو را هــــــر قدر عطر یـــــــــاس و ابریشم بغل کرده

مرا صــــــدها بـرابر غصــــــــه و ماتــــــــم بغل کرده

  زمستان می رسدگلدان خالی حسرتش این است:

چرا شاخــــه گــُلِ مهمـــــانِ خود را کم بغل کرده؟

 چه ذوقـــــــــــی می کنــد انگشتــرم هربار می بیند

عقیــــــقی که برآن نــــــــام تو را کنــدم بغل کرده

 چنــــان بر روی صورت ریختـــــی موی پریشان را

که گویــــــــــی ماه را یـک هاله ی مبهم بغل کرده

 لبت را می مکــــــی با شیطـــنت انــــگار دربـاران

تمشـــکی ســــرخ را نمنــاکی شبنـــــم بغل کرده

 دلیــــــــل چاک پشت پیــرهن شاید همیـن باشد:

زلیخــــــــا یوسفش را دیده و محـــکم بغل کرده...

------------------------------------------------------------------------

پ.ن: کاش دوستی آدمها مثل رفاقت چشم و دست بود...وقتی دست زخم میشه چشم گریه می کنه

         و وقتی چشم گریه می کنه دست اشکاشو پاک می کنه