گاهـــــــــــی مسیر جاده به بن بست می رود

گاهـــــــــــی تمــــــام حادثه از دست می رود

گاهـــــــی همان کسی که دم از عقل می زند

در راه هــــــــــــــوشیاری خود مست می رود

گاهی غریبه ای که به سختی به دل نشست

وقتی که قلب خـــون شده بشکست می رود

اول اگـــــــــــرچـه بـــــا سخـن از عشق آمده

آخر خــــــــــلاف آنچـه که گفته است می رود

گاهـــــــی کسی نشـسته که غوغا به پا کند

وقتی غبــــــــــــار معـــرکه بنشست می رود

اینجـــــــــا یکی برای خــودش حکم می دهد

آن دیگــــــــری همیشـــه به پیوست می رود

وای از غـــــــــرور تــــازه به دوران رسیده ای

وقتـــــــی میـــان طایفــــه ای پست می رود

هرجند مضحــــک است و پراز خنده های تلخ

بر ما هـــرآنچـــــه لایقــــمان هست می رود

این لحــــظه ها که قیــــمت قد کمان ماست

تیری است بی نشـانه کـه از شصت می رود

بیـــــراهه ها به مقصد خود ساده می رسند

اما مسیــــــر جـــــــاده به بن بست می رود