به جای گنـدم از امروز، سیب می کِشمت

هـــــــــزار مرتبه آدم- فریب مــی کشمت

نه آنقَدَر کـه به دوزخ کشـــــانی ام این بار

به رغم وسوسه هایت نجیب می کشمت

پـــر از سکوت نیایش، پــر از شکــــوه دعا

وضو گرفته به امــــــن یجیب می کشمت

برای این که بدانی چه می کشم، گــاهی

میان این همــه آدم، غــــریب می کشمت

و مثل پنجـــــــره هایــی کـه رو به دیوارند

از آسمان و زمین، بی نــصیب می کشمت

بایست! دار مسیحــم بـــه پـــا شود حــالا

شبی که بال گشـودی صلیب می کشمت

تــو شاعـــرانه ترین هفت سین عمر منی

میان سفره فقط هفت سیب می کشمت!