بی تو...

بــــــی تــــو

طوفان زده ی دشت جنــــونم

صید افتــــــــــاده به دریاچــــــــه خونم

توچنان می گذری غافل از انــــــــــــدوه درونم؟

بـــــــــی من از كـــــــوچه گذر كــــــــــــردی و رفتی

" قطـــــــره ای اشك درخشـــــــــــــــید به چشمان سیاهم "

تا خم كوچه به دنبال تو لغزید نگاهــــــــــــــــــــــم ! ...تو نــدیدی

نگــــــهت هیــــــــــــچ نیفتاد به راهـــــــــــــی كه گذشــــــــــــــــتی

چــــــــــــون در خـــــــانه ببستـــــــــم دگــــــــر از پــــــــا ننشستَم !

گوییــــــــا زلـــــزله آمد ... گوییــــــــا خـــــــــــــانه فـــرو ریخت

" بی تـــــــــــو من در همــــــه ی شهـــــــــــر غریبــــــم "

بی تو كس نشنـــــود از این دل بشكسته صدایی

بر نخیزد دگــــــر از مرغـــك پر بسته نوایی !

تو همــــــــــــه بود و نبـــــــــــــــودی

تـــــو همه شعر و سرودی

چه گریزی ز بر من؟

كه ز كویت نگـــــریزم

گر بمیـــــــــــــرم زغم دل

به تو هـــــــــــرگز نستیـــزم !

من و یـــك لحظــــــــــــه جدایــــی !؟

نتوانم ، نتــــــــــوانم ...بی تـــو من زنــده نمانم