نشستـــــه ای و نــگاه تو خیـــره بر ماه است

همیشه دلخـوری ات با سکــوت همراه است

خـــدا کند کــــه نبینــم هــــوای تو ابری است

ببخــش! طـاقت ایــــن دل عجیـب کوتاه است

 همیشــه دل نگـران تـــو بـوده ام، کم نیست

همیشــه دل نگـــران ِ کسی کــه درراه است

 بتــــاز اسب خــــودت را ولــــــی مراقب باش

که شـــرط ِ بـــــــردن بازی سلامت شاه است

 نمی رسد کسی اصـلا به قلـــــــه ی عشقت

گنــــــاه پای دلم نیست ! راه، بیـــــــراه است

 به کـــوه ِ رفتــه به بادم ، نسیـــم تو فهـماند،

که کاه هرچه که باشد همیـشه یک کاه است

 ببنـــــــد پای دلــم را به عشق خود ، این دل

شبیه حضـرت چشم تو نیست ! گمـراه است

 به بغض چشــم تواین شعر،اقتداکرده است

که طــاعت شب و روزش اقــامه ی آه است

 قصیـــده هرچــــه کند عشق را نمی فهمد

عجیب نیست که چشـمان تو غزلخواه است

توهستی وهمه ی دردشعرمن این جاست؛

که با وجـود تو بغضم شکسته ی چاه است